KWALIFIKACJA GIW2 - STYCZEŃ 2024

PYTANIE NR 26.
Złoża soli w kopalni Kłodawa wybiera się systemem
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
System komorowy polega na wybieraniu złoża przez wykonywanie komór (wyrobisk o większych przekrojach), rozdzielonych elementami pozostawionymi dla utrzymania stateczności górotworu. Metoda ta jest typowa dla części złóż solnych, gdzie kształt i rozstaw komór oraz filarów dobiera się do warunków geomechanicznych.

Pełne wyjaśnienie:

W górnictwie podziemnym nazwa system komorowy odnosi się do eksploatacji, w której złoże wybiera się poprzez drążenie i urabianie komór (przestrzeni/wyrobisk o stosunkowo dużych wymiarach), a pomiędzy nimi pozostawia się elementy złoża/górotworu w celu zapewnienia nośności i ograniczenia deformacji. Kluczową ideą jest takie ukształtowanie układu komór (ich szerokości, wysokości, rozstawu), aby zachować wymaganą stateczność stropu i ociosów.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują w tym ujęciu?

  • System ścianowy kojarzy się z eksploatacją o charakterze "frontowym", gdzie urabianie postępuje długą ścianą wzdłuż wyrobiska ścianowego. Jest typowy dla innych warunków złożowych i organizacji urabiania niż klasyczny układ komór.
  • System filarowy akcentuje pozostawianie filarów jako podstawowego elementu konstrukcyjnego, ale sama nazwa bywa używana w różnych wariantach i może wprowadzać w błąd, gdy pytanie dotyczy systemu opisywanego przede wszystkim przez komory.
  • System zabierkowy odnosi się do eksploatacji prowadzonej "zabierkami", czyli wydzielonymi fragmentami/odcinkami wybierania w określonej kolejności. Nie jest to tożsame z klasycznym opisem eksploatacji poprzez układ komór.

Na egzaminie warto pamiętać: gdy w opisie metody dominują pojęcia komory, układ komór i dobór ich wymiarów do stateczności górotworu, najczęściej chodzi o system komorowy.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
System komorowy to sposób eksploatacji złoża polegający na wybieraniu kopaliny w postaci komór (dużych wyrobisk), rozmieszczonych w zaplanowanym układzie. Dla bezpieczeństwa i stateczności pozostawia się elementy podpierające (np. filary lub pasma calizny), a parametry komór dobiera się do warunków górotworu.
Sprzyjają mu złoża, w których można bezpiecznie utrzymać większe pustki poeksploatacyjne i zaprojektować regularny układ wyrobisk. Ważne są własności geomechaniczne skał (stateczność stropu i ociosów) oraz możliwość takiego doboru wymiarów komór, by ograniczyć zawały i deformacje.
System ścianowy opiera się na urabianiu postępującym długą "ścianą" (frontem) i innym układzie wyrobisk eksploatacyjnych. System komorowy koncentruje się na wydzielonych komorach w regularnym rozstawie. To różne koncepcje organizacji urabiania, transportu i utrzymania stateczności górotworu.
Komora to wyrobisko o większych wymiarach, w którym prowadzi się zasadnicze wybieranie kopaliny. W praktyce ma zaprojektowaną szerokość, wysokość i długość oraz jest powiązana z wyrobiskami udostępniającymi i wentylacyjnymi. Jej parametry dobiera się tak, aby zapewnić bezpieczne warunki pracy.
Filary (pozostawione części złoża lub skał) przenoszą obciążenia i ograniczają deformacje górotworu, stabilizując strop i ociosy. Ich wymiary i rozstaw wynikają z projektu i obliczeń geomechanicznych. Zbyt małe filary zwiększają ryzyko zniszczeń, a zbyt duże obniżają stopień wykorzystania złoża.
Nie zawsze. W wielu wariantach mogą pozostawać pustki, ale w zależności od warunków i wymagań bezpieczeństwa stosuje się też rozwiązania ograniczające ich wpływ, np. odpowiednie wymiary komór, sekwencję wybierania lub wypełnianie (podsadzanie) wybranych przestrzeni. Decyzja zależy od projektu i geologii.
Najczęstsze są: mylenie nazw podobnych metod (np. filarowy vs komorowy), przenoszenie skojarzeń z innych kopalin (np. "ściana" z węgla) oraz wybór odpowiedzi na podstawie brzmienia, a nie cech metody. Warto kojarzyć słowa kluczowe: "komora" → układ komór; "ściana" → front ścianowy.
Wskazówkami są sformułowania o wykonywaniu komór, regularnym rozstawie wyrobisk o większym przekroju oraz konieczności zapewnienia stateczności stropu i ociosów przez pozostawiane elementy nośne. Jeśli opis dotyczy "komór" jako podstawowych pól wybierania, zwykle chodzi o system komorowy.
Podsadzkę stosuje się, gdy projekt wymaga ograniczenia pustek i deformacji górotworu albo poprawy stateczności. Może być używana selektywnie (w wybranych komorach lub etapach) zależnie od zagrożeń geomechanicznych i wymagań ochrony wyrobisk. Dobór rodzaju podsadzki wynika z dokumentacji technicznej kopalni.
Ucz się metod przez porównanie: dla każdej wypisz geometrię wyrobisk (komora/ściana/zabierka), element stateczności (filar, obudowa, sekwencja), oraz typowe zastosowania. Rób krótkie fiszki z cechami rozpoznawczymi i rozwiązuj testy, zwracając uwagę na słowa-klucze w treści pytania.
info

Około 59% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnie

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że system komorowy polega na wybieraniu złoża przez wykonywanie komór (wyrobisk o większych przekrojach), rozdzielonych elementami pozostawionymi dla utrzymania stateczności górotworu.

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z górnictwa podziemnego dotyczące systemów eksploatacji
  • Materiały szkolne/branżowe o eksploatacji złóż soli i zasadach projektowania komór i filarów
  • Atlas/opracowania technologii robót górniczych (rozcinka, wybieranie, obudowa, podsadzka)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego