Włos w dużej mierze zbudowany jest z keratyny, a jego kształt i sprężystość zależą m.in. od mostków dwusiarczkowych (cystynowych) między łańcuchami białka. W zabiegu trwałej ondulacji chemicznej kluczowe są dwa etapy chemiczne: redukcja i utrwalenie.
Reduktor (płyn redukcyjny) działa na wiązania dwusiarczkowe: osłabia je i częściowo rozrywa, dzięki czemu łańcuchy keratyny mogą się względem siebie przemieścić. To właśnie w tym momencie, podczas nawinięcia na wałek, możliwe jest "przeorganizowanie" układu wiązań odpowiadających za kształt włosa. Prawidłowo opisany efekt działania reduktora to zmiana położenia mostków z prostopadłego w ukośne, co odpowiada etapowi nadawania nowej geometrii skrętu.
Odpowiedzi sugerujące zmianę w kierunku "spiralnym" są mylące, bo "spirala" kojarzy się z wyglądem loków, ale nie jest typowym opisem położenia mostków cystynowych w ujęciu stosowanym w podstawach chemii fryzjerskiej. Z kolei warianty zakładające przejście "ukośnego w prostopadłe" odwracają kierunek zmian przypisywany redukcji.
Utrwalacz (zwykle preparat o działaniu utleniającym) stosuje się po redukcji i wypłukaniu preparatu, aby ponownie wytworzyć mostki dwusiarczkowe już w nowym ułożeniu. Dlatego w pytaniu istotne jest, że chodzi o efekt reduktora, a nie całego procesu. Rozróżnianie tych etapów pomaga unikać błędów na egzaminie oraz w praktyce salonowej.
