Określenie stopa płasko-koślawa odnosi się do wady, w której dochodzi do obniżenia łuków stopy (spłaszczenia) oraz ustawienia koślawego, często opisywanego jako nawrócenie (pronacja). Taki obraz może wynikać m.in. z zaburzeń napięcia mięśniowego oraz zmian w aparacie więzadłowym, co sprzyja "zapadaniu się" sklepienia stopy i zmianie osi ustawienia pięty oraz przodostopia.
Dlaczego odpowiedź "płasko-koślawej" pasuje do opisu?
- Obniżenie łuków stopy to cecha kluczowa "płaskości".
- Nawracanie/koślawość to cecha kluczowa "koślawości" – stopa ma tendencję do ustawiania się do środka w osi.
- W pytaniu podano jednocześnie element spłaszczenia i nawrócenia, co razem tworzy najbardziej typowy zestaw cech dla tej wady.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "Końsko-szpotawej" opisuje inne ustawienie: charakterystyczna jest szpotawość (odwiedzenie w osi w przeciwną stronę niż koślawość) oraz ustawienie końskie, a nie spłaszczenie z nawróceniem.
- "Piętowej" wiąże się przede wszystkim z ustawieniem stopy w zgięciu grzbietowym (dominują cechy "piętowe"), a nie z typowym obrazem obniżonych łuków i koślawości.
- "Wydrążonej" jest przeciwieństwem spłaszczenia: zamiast obniżenia łuków występuje ich nadmierne wysklepienie.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o wady stóp szukaj dwóch cech "łączących" nazwę z opisem. "Płasko-" sugeruje obniżone łuki, a "-koślawa" sugeruje nawrócenie/koślawość. Dopiero komplet tych cech daje pewny wybór.
