Podczas zmiany bielizny pościelowej u pacjenta leżącego kluczowe jest przerwanie drogi szerzenia zanieczyszczeń. Zdjęta pościel może zawierać materiał biologiczny, kurz i drobnoustroje, dlatego nie powinna leżeć na krześle, stoliku ani być przenoszona "luzem". Poprawne postępowanie polega na natychmiastowym włożeniu jej do worka na brudną bieliznę, a następnie na wyniesieniu do brudownika po zakończeniu ścielenia łóżka.
Takie działanie ma kilka celów praktycznych:
- Ogranicza skażenie środowiska w sali chorych (mniej kontaktu pościeli z otoczeniem).
- Zmniejsza ryzyko przeniesienia drobnoustrojów na ręce, fartuch i inne powierzchnie.
- Porządkuje tok pracy: najpierw bezpieczne zabezpieczenie brudnej bielizny, potem wykonanie czynności przy łóżku.
Odpowiedź mówiąca o odniesieniu pościeli do pralni "po zakończeniu czynności" jest mniej właściwa w ujęciu organizacyjnym, bo zwykle istnieje wyznaczona droga i miejsce czasowego gromadzenia (brudownik), a bezpośrednie chodzenie do pralni nie jest standardem dla każdej czynności przy pacjencie. Odpowiedzi odwołujące się do konkretnych kolorów worków mogą wprowadzać w błąd: kolorystyka bywa elementem procedur lokalnych i łatwo ją pomylić z oznaczeniami stosowanymi dla odpadów, a tu chodzi o bieliznę. Najbezpieczniej jest kierować się zasadą: worek właściwy dla brudnej bielizny, szybkie zabezpieczenie i przekazanie do właściwego pomieszczenia zgodnie z organizacją oddziału.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać: brudną pościel zabezpiecz od razu i usuń z sali właściwą drogą, nie odkładając jej "na później".
