W zadaniu zmieszano jednakowe naważki cynku i bromu, czyli przyjmujemy równe masy: m(Zn)=m(Br2)=m. Reakcja ma równanie:
Zn + Br2 → ZnBr2
Współczynniki stechiometryczne mówią, że 1 mol Zn reaguje z 1 molem Br2. Dlatego nie porównujemy samych mas, tylko liczbę moli obu substratów.
Krok 1. Obliczenie liczby moli z masy
- n(Zn)=m/65 (bo masa molowa Zn = 65)
- n(Br2)=m/160, ponieważ Br ma 80, więc Br2 ma 2·80=160
Krok 2. Reagent ograniczający
Porównujemy n(Zn) i n(Br2). Dla tej samej masy m mianownik 160 jest większy niż 65, więc:
n(Br2) < n(Zn)
To oznacza, że Br2 jest reagentem ograniczającym i to on wyznacza, ile Zn maksymalnie może zareagować.
Krok 3. Stopień przereagowania cynku
Stopień przereagowania (ułamek) Zn to stosunek ilości Zn, która zareagowała, do ilości początkowej Zn. Ponieważ w stosunku 1:1 ilość zużytego Zn jest równa ilości zużytego Br2, maksymalnie zużyje się:
n(Zn)zużyte = n(Br2)
Zatem:
α(Zn)= n(Zn)zużyte / n(Zn)początkowe = n(Br2) / n(Zn)
Podstawiamy:
α(Zn) = (m/160) / (m/65) = 65/160 = 0,40625 ≈ 0,4
Dlatego poprawna jest odpowiedź 0,4.
Dlaczego pozostałe wartości są błędne?
- "1,0" oznaczałoby całkowite zużycie Zn. To byłoby możliwe tylko wtedy, gdyby Br2 było co najmniej tyle samo molowo co Zn. Przy równych masach jest go mniej moli, więc Zn pozostaje w nadmiarze.
- "0,8" i "0,6" są zbyt duże, bo z obliczenia stosunku moli wynika około 0,406. Takie odpowiedzi często wynikają z pomyłki w masie molowej bromu (np. potraktowania Br jako 80 zamiast Br2 jako 160) albo z porównywania mas zamiast moli.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w równaniu występuje cząsteczka dwuatomowa (H2, N2, Cl2, Br2), zawsze sprawdź jej masę molową jako sumę atomów w cząsteczce.