W typografii i DTP zmniejszenie (lub zwiększenie) "światła" między konkretną parą liter nazywa się kerningiem. Jest to korekta mikrotypograficzna wykonywana po to, aby uzyskać lepszą równowagę optyczną w wyrazie. Niektóre zestawienia znaków (np. litery o ukośnych krawędziach) mogą tworzyć niepożądane przerwy, które kerning pozwala skorygować.
Odpowiedź "interliną" jest niepoprawna, ponieważ interlinia dotyczy odstępu pomiędzy wierszami tekstu, a nie między literami. To parametr składu na poziomie linii/akapitu, wpływający m.in. na czytelność dłuższych bloków tekstu.
Odpowiedź "justowaniem" również nie pasuje, bo justowanie oznacza wyrównanie tekstu w akapicie (najczęściej do lewego i prawego marginesu). Może ono pośrednio zmieniać odstępy między wyrazami, ale nie opisuje świadomej regulacji odstępu między dwiema konkretnymi literami.
Odpowiedź "akcentowaniem" nie jest właściwym terminem typograficznym na określenie odstępów między znakami. Akcentowanie odnosi się raczej do wyróżniania treści (np. pogrubieniem, kursywą, kolorem), a nie do mikroregulacji odległości między literami.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać rozróżnienie poziomów formatowania: kerning działa na parę znaków, odstępy literowe/tracking na większy fragment tekstu, interlinia na wiersze, a justowanie na akapit. Takie uporządkowanie pojęć ułatwia szybki wybór poprawnej odpowiedzi.
