W zestawach do poboru próbek gazowych często występuje element, w którym przepuszczany gaz ma intensywny kontakt z cieczą. Taki element wykorzystuje się m.in. do pochłaniania oznaczanych składników w roztworze, oczyszczania strumienia gazu z interferentów albo nawilżania próbki. W praktyce laboratoryjnej tę rolę spełnia płuczka (odpowiednio ukształtowane naczynie/układ z wlotem i wylotem, umożliwiający "przepłukiwanie" gazu przez ciecz).
Odpowiedź "płuczki." jest więc właściwa, bo jako jedyna odnosi się do elementu typowego dla toru poboru i wstępnego przygotowania próbki gazowej: to właśnie płuczka jest kojarzona z etapem przeprowadzenia składnika z fazy gazowej do cieczy lub usunięcia zanieczyszczeń.
Pozostałe odpowiedzi są mylące z następujących powodów:
- "pipety." – pipety służą głównie do odmierzania i przenoszenia cieczy. Nie są standardowym elementem ciągłego toru przepływu gazu i nie realizują funkcji pochłaniania gazu w roztworze w sposób charakterystyczny dla płuczki.
- "kolby." – kolby wykorzystuje się zwykle do przygotowania roztworów, mieszania, ogrzewania lub jako naczynia reakcyjne. Sama kolba nie jest specyficznym elementem poboru gazów; na schematach torów poboru występuje raczej jako naczynie pomocnicze, a nie element typowo "wpięty" w przepływ w celu płukania.
- "cylindry." – cylindry miarowe są przeznaczone do przybliżonego odmierzania objętości cieczy. Nie pełnią roli aparatu kontaktowego gaz–ciecz w torze poboru próbek gazowych.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach "na schemacie zestawu do poboru próbek gazowych" szukaj elementów pełniących funkcję uzdatniania próbki (pochłanianie, osuszanie/nawilżanie, oczyszczanie). To zwykle prowadzi do rozpoznania płuczki lub innego aparatu kontaktowego, a nie szkła miarowego do cieczy.
