Strategia dystrybucji opisuje, jak szeroko producent chce udostępnić produkt na rynku (ile punktów sprzedaży i jakiego typu pośrednicy). W praktyce najczęściej wyróżnia się trzy podejścia: intensywne, selektywne oraz wyłączne.
Poprawna jest odpowiedź "Intensywna.", ponieważ z treści wynika, że nowe smaki jogurtów mają spotkać się z dużym zainteresowaniem konsumentów. Dla produktów szybko zbywalnych i często kupowanych (typowo artykuły spożywcze) kluczowa jest łatwa dostępność. Dystrybucja intensywna maksymalizuje zasięg: produkt powinien być obecny w wielu sklepach, w różnych kanałach (np. sieci handlowe, sklepy osiedlowe), tak aby klient mógł kupić go "przy okazji".
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do opisu?
- "Selektywna." oznacza ograniczenie liczby pośredników do wybranych punktów sprzedaży. Stosuje się ją, gdy ważniejsza jest kontrola ekspozycji, jakości obsługi albo ograniczenie kosztów współpracy, a nie maksymalny zasięg. Przy deklarowanym dużym popycie selektywność może niepotrzebnie zmniejszać dostępność.
- "Wyłączna." polega na udzieleniu prawa sprzedaży jednemu lub bardzo nielicznym pośrednikom na danym obszarze. To podejście typowe raczej dla dóbr wymagających silnej kontroli kanału, budowania prestiżu lub specjalistycznej obsługi, a nie dla masowych jogurtów.
- "Ekskluzywna." bywa używana potocznie jako zbliżona znaczeniowo do wyłącznej. W kontekście produktu masowego o szerokim zainteresowaniu nie jest to najlepszy wybór, bo ogranicza liczbę punktów sprzedaży i może utrudniać zakup.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się informacja o wysokim popycie i produkcie codziennym/impulsywnym, najczęściej właściwe jest podejście nastawione na maksymalną dostępność, czyli dystrybucja intensywna.
