Pytanie dotyczy rozpoznania, który z wymienionych dokumentów nie jest źródłem prawa (w typowym ujęciu: źródłem prawa powszechnie obowiązującego). Źródłami prawa są akty normatywne, które mogą kształtować sytuację prawną obywatela i stanowić podstawę nakładania obowiązków lub przyznawania uprawnień.
"Instrukcja." jest co do zasady dokumentem o charakterze wewnętrznym (organizacyjnym): opisuje sposób wykonywania zadań, procedury pracy, standardy obsługi czy obieg dokumentów w jednostce. Taki dokument może wiązać pracowników w ramach podporządkowania służbowego, ale nie jest typowym aktem prawa powszechnie obowiązującego, na który można bezpośrednio powołać się, aby nałożyć obowiązek na obywatela.
Dlaczego pozostałe propozycje są nieprawidłowe jako odpowiedź do tego pytania?
- "ustawa." to klasyczne źródło prawa powszechnie obowiązującego. W administracji jest to podstawowy poziom regulacji, na którym opiera się działanie organów i rozstrzyganie spraw.
- "Konstytucja." jest najwyższym aktem prawnym w systemie i stanowi źródło prawa. Wskazuje m.in. podstawowe zasady działania organów władzy publicznej i prawa jednostki.
- "akt prawa miejscowego." jest źródłem prawa na obszarze działania organu, który go ustanowił (np. gminy/powiatu/województwa), i może wiązać adresatów zewnętrznych, jeżeli został prawidłowo ustanowiony i ogłoszony.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawiają się dokumenty typu instrukcja, regulamin wewnętrzny, zarządzenie wewnętrzne, często chodzi o odróżnienie aktów organizacyjnych od aktów prawa powszechnie obowiązującego. Zawsze czytaj uważnie negację "nie jest".
