Pytanie dotyczy globalnego potencjału technicznego OZE, czyli tego, ile energii da się realnie pozyskać z danego źródła przy obecnie znanych technologiach i ograniczeniach fizyczno-przestrzennych (nie mylić z aktualną mocą zainstalowaną ani z opłacalnością).
Poprawna jest odpowiedź "Energia słoneczna", ponieważ promieniowanie słoneczne jest zasobem bardzo szeroko dostępnym geograficznie, a instalacje fotowoltaiczne można skalować od mikroinstalacji po farmy wielkoskalowe. W kontekście międzynarodowych prognoz podkreśla się też, że fotowoltaika w ostatnich latach odpowiadała za największą część przyrostu globalnych mocy OZE, co jest spójne z tezą o największym "polu do wzrostu" w przyszłości.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie są najlepsze w tym ujęciu:
- "Energia wodna" ma stabilną rolę w systemie, ale jej dalsza rozbudowa jest często ograniczana przez dostępność nowych lokalizacji oraz uwarunkowania środowiskowe i społeczne. To zmniejsza potencjał rozwoju w porównaniu z PV.
- "Energia wiatru" ma duży potencjał i szybki rozwój, jednak globalnie jest zwykle oceniana jako źródło o mniejszym potencjale technicznym niż słoneczne, m.in. z powodu rozkładu zasobów wiatru i ograniczeń lokalizacyjnych.
- "Biomasa" jest ograniczona dostępnością surowca, konkurencją o grunty oraz wymaganiami zrównoważoności; dodatkowo ma istotne ograniczenia logistyczne (pozyskanie, transport, magazynowanie), co zawęża skalę możliwego wzrostu.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się słowo "potencjał techniczny", szukaj źródła o najszerszej dostępności zasobu i największej możliwości skalowania technologii, a nie tego, które historycznie produkowało najwięcej energii.
