Polecenie nslookup jest narzędziem diagnostycznym związanym z usługą DNS. Używa się go do sprawdzenia, czy rozwiązywanie nazw działa poprawnie oraz jakiej odpowiedzi udziela dany serwer DNS (np. jaki adres IP zwraca dla nazwy hosta lub jaka nazwa odpowiada adresowi IP w zapytaniu odwrotnym). Charakterystyczne dla wyniku są informacje o użytym serwerze DNS (nazwa/adres) oraz zwrócone dane rekordów.
Odpowiedź whois nie pasuje do tego typu zrzutu w typowym środowisku Windows Server, ponieważ WHOIS służy do sprawdzania informacji rejestracyjnych domen/zasobów w bazach rejestrów i nie jest standardowym narzędziem diagnostyki DNS wbudowanym w system w taki sposób jak nslookup.
Polecenie tracert służy do wyznaczania trasy pakietów do hosta (kolejne przeskoki/rutery). Jego wynik zwykle zawiera numerowane "hopy", czasy RTT i nazwy/adresy kolejnych węzłów po drodze, a nie odpowiedzi rekordów DNS.
Polecenie ping testuje łączność i opóźnienia z użyciem ICMP. Typowy wynik pokazuje liczbę wysłanych/odebranych pakietów, czasy odpowiedzi oraz statystyki strat. Nie prezentuje ono odpowiedzi serwera DNS w formie rekordów.
W praktyce na egzaminie warto zapamiętać proste skojarzenie: nslookup = DNS (nazwy i rekordy), ping = łączność, tracert = trasa. Jeśli na ekranie widać "Server:" i odpowiedzi dotyczące nazw/adresów, to jest to diagnostyka DNS.
