Kwalifikacje w Zawodzie - Testy zawodowe online | Egzaminy Zawodowe

KWALIFIKACJA BUD14 - STYCZEŃ 2015



PYTANIE NR 30.
Zużycie tynku maszynowego wapienno-cementowego cienkowarstwowego wynosi ok. 1,3 kg/m2/mm, a zalecana grubość warstwy tynku od 3 do 8 mm. Ile kg tynku należy przygotować do otynkowania powierzchni 50 m2 warstwą o maksymalnej grubości?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Przyjmujemy maksymalną grubość 8 mm.
Zużycie wynosi 1,3 kg na 1 m2 i 1 mm, więc dla 8 mm: 1,3 × 8 = 10,4 kg/m2. Dla 50 m2 potrzeba 10,4 × 50 = 520 kg tynku. Pozostałe odpowiedzi wynikają z błędnego przeliczenia mm lub powierzchni.

Pełne wyjaśnienie:

Zużycie tynku podano jako 1,3 kg/m2/mm. Oznacza to, że na każdy 1 m2 powierzchni i na każdy 1 mm grubości warstwy potrzeba średnio 1,3 kg materiału.

W treści zadania podano zakres zalecanej grubości 3–8 mm oraz pytanie o wykonanie warstwy o maksymalnej grubości. Zatem do obliczeń należy przyjąć 8 mm, a nie wartość minimalną ani średnią.

Krok 1: zużycie na 1 m2 dla 8 mm
Skoro zużycie rośnie proporcjonalnie do grubości, to:

  • dla 1 mm: 1,3 kg/m2
  • dla 8 mm: 1,3 × 8 = 10,4 kg/m2

Krok 2: masa na 50 m2
Całkowite zapotrzebowanie:

  • 10,4 kg/m2 × 50 m2 = 520 kg

Odpowiedź "520 kg" jest poprawna, bo uwzględnia zarówno powierzchnię, jak i maksymalną grubość warstwy.

Dlaczego pozostałe wyniki są niepoprawne? Najczęściej wynikają z typowych pomyłek:

  • "510 kg" oraz "530 kg" sugerują błąd rachunkowy w mnożeniu albo zaokrągleniach niepopartych treścią zadania (tu nie ma podstaw do zaokrąglania w górę/dół do innej wartości).
  • "540 kg" może wynikać z omyłkowego przyjęcia wyższego zużycia jednostkowego lub grubości innej niż 8 mm.

Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdzaj jednostkę "na mm". Jeśli zużycie jest podane na 1 mm, to przy grubości kilku milimetrów trzeba je pomnożyć przez liczbę mm, a dopiero potem przez powierzchnię w m2.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Jak obliczyć ilość tynku, gdy zużycie podano w kg/m2/mm?
Traktuj to jako zużycie na 1 m2 dla 1 mm grubości. Najpierw liczysz zużycie na 1 m2 dla danej grubości: kg/m2 = (kg/m2/mm) × mm, a dopiero potem mnożysz przez powierzchnię w m2. To standardowy schemat zadań z obmiaru i kosztorysowania.
Dlaczego w tym zadaniu przyjmuje się 8 mm, a nie 3 mm?
Ponieważ pytanie dotyczy warstwy o maksymalnej grubości, a w zakresie 3–8 mm wartością maksymalną jest 8 mm. Użycie 3 mm odpowiadałoby grubości minimalnej i dałoby zaniżone zapotrzebowanie materiału.
Co oznacza zapis 1,3 kg/m2/mm w praktyce na budowie?
Oznacza, że przy warstwie o grubości 1 mm na 1 m2 trzeba średnio 1,3 kg materiału. Dla 5 mm byłoby to 1,3 × 5 = 6,5 kg/m2. Taki wskaźnik ułatwia szybkie przeliczenie zapotrzebowania i kontrolę, czy zużycie na budowie nie odbiega od założeń.
Czy zużycie tynku zawsze rośnie liniowo wraz z grubością?
W zadaniach egzaminacyjnych zwykle zakłada się proporcjonalność (liniowy wzrost zużycia z grubością), bo wskaźnik jest podany "na mm". W praktyce mogą wystąpić odchyłki przez chłonność podłoża, straty technologiczne i nierówności, ale do obliczeń przyjmuje się wartość z karty technicznej i proste mnożenie.
Jakie błędy w jednostkach najczęściej psują wynik w takich obliczeniach?
Najczęstszy błąd to pominięcie "/mm" i policzenie tak, jakby 1,3 było w kg/m2 dla całej warstwy. Inny błąd to wpisanie grubości w cm zamiast w mm. Pomaga szybka kontrola sensu: przy 8 mm zużycie na m2 powinno być kilka–kilkanaście kg, a nie 1–2 kg.
Jak sprawdzić, czy wynik w kg ma sens bez kalkulatora?
Zrób szacunek: 1,3 ≈ 1, a 8 mm daje około 8 kg/m2. Dla 50 m2 to około 400 kg. Ponieważ 1,3 jest większe od 1, wynik powinien być wyższy niż 400 kg, czyli rzędu 500 kg. Taka kontrola szybko wyłapie pomyłki o rząd wielkości.
Kiedy w kosztorysie dodaje się zapas na straty materiału przy tynkowaniu?
Zapas (straty technologiczne) uwzględnia się, gdy obliczenia mają charakter praktyczny: transport, mieszanie, czyszczenie agregatu, odpad. W zadaniach testowych zapas zwykle jest podany wprost albo wcale się go nie dolicza. Jeśli nie ma informacji o stratach, liczysz dokładnie z danych wejściowych.
Jakie informacje z karty technicznej tynku są kluczowe do takich obliczeń?
Najważniejsze są: zużycie jednostkowe (często w kg/m2 przy danej grubości lub w kg/m2/mm), zalecana grubość warstwy, sposób aplikacji (ręczna/maszynowa) oraz warunki podłoża. To pozwala dobrać poprawny współczynnik i uniknąć mieszania danych z różnych produktów.
Czy w obmiarze tynków liczy się powierzchnię brutto czy netto?
To zależy od zasad przyjętych w dokumentacji i przedmiarze, np. od potrąceń za otwory. W typowych zadaniach rachunkowych powierzchnia jest już podana jako wartość do obliczeń (tu: 50 m2), więc nie wykonuje się dodatkowych potrąceń. W praktyce zawsze trzymaj się zasad wskazanych w dokumentacji kosztorysowej.
Jak przygotować się do egzaminu z obliczeń zużycia materiałów budowlanych?
Ćwicz schemat: zużycie jednostkowe × ilość robót × parametr (np. grubość). Zwracaj uwagę na jednostki (m2, m3, mm, cm) i słowa-klucze: "minimalna", "maksymalna", "średnia". Rób krótką kontrolę sensu wyniku, zanim wybierzesz odpowiedź.
info

Około 60% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnie

Eksperci podkreślają: "Przyjmujemy maksymalną grubość 8 mm.Zużycie wynosi 1,3 kg na 1 m2 i 1 mm, więc dla 8 mm: 1,3 × 8 = 10,4 kg/m2."

Materiały:

  • Podręczniki do kosztorysowania i przedmiarowania robót budowlanych (działy: obmiar, zużycia jednostkowe)
  • Karty techniczne producentów zapraw/tynków (sekcja: zużycie na mm grubości)
  • Zadania rachunkowe z obmiaru robót tynkarskich (arkusze ćwiczeń dla technika budownictwa)
Zobacz też:

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego