Zwałowisko zewnętrzne to miejsce odkładania nadkładu (lub innych mas ziemnych) poza wyrobiskiem. Kluczowe jest, aby jego lokalizacja była odnoszona do elementów, które wyznaczają: (1) zasięg wyrobiska w terenie oraz (2) dopuszczalny obszar prowadzenia działalności.
Za poprawny przyjmuje się opis sytuowania pomiędzy górną krawędzią wyrobiska a granicą obszaru górniczego. Górna krawędź wyrobiska stanowi naturalną linię rozdziału między wnętrzem wyrobiska a powierzchnią terenu wokół odkrywki, natomiast granica obszaru górniczego jest ograniczeniem przestrzennym, którego nie należy przekraczać przy lokowaniu obiektów związanych z ruchem zakładu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "Dolną krawędzią wyrobiska a granicą obszaru górniczego" – dolna krawędź odnosi się do najniższego poziomu wyrobiska; nie jest typowym odniesieniem do sytuowania zwałowiska zewnętrznego na powierzchni terenu.
- "Dolną a górną krawędzią wyrobiska" – taki zakres opisuje przestrzeń związaną z geometrią samego wyrobiska (od dołu do góry), a nie lokalizację obiektu zewnętrznego względem granicy obszaru.
- "Górną krawędzią skarpy złożowej a dolną krawędzią skarpy nadkładowej" – miesza odniesienia do skarp o różnym charakterze; taki opis nie stanowi jednoznacznego, praktycznego wyznaczenia pasa lokalizacyjnego dla zwałowiska zewnętrznego.
W zadaniach egzaminacyjnych warto pilnować słów-kluczy: zewnętrzne (czyli poza wyrobiskiem) oraz wskazania granicy obszaru jako ograniczenia lokalizacji.
