Wszystkożerność oznacza zdolność pobierania i wykorzystywania w diecie zarówno składników pochodzenia roślinnego, jak i zwierzęcego. W praktyce żywieniowej i w klasyfikacji biologicznej świnia jest gatunkiem uznawanym za wszystkożerny, co wynika m.in. z budowy uzębienia i możliwości trawienia zróżnicowanych pasz.
Odpowiedź "świnia" jest poprawna, ponieważ świnie mogą efektywnie korzystać z wielu surowców paszowych: zbóż, roślin okopowych, komponentów białkowych, a także (z punktu widzenia biologii gatunku) różnych źródeł pokarmu o charakterze zwierzęcym.
Pozostałe odpowiedzi są błędne z typowych powodów egzaminacyjnych:
- "królik" – to roślinożerca z przewodem pokarmowym przystosowanym do pobierania pasz włóknistych; kluczowe jest intensywne wykorzystanie fermentacji jelitowej i specyficzne zachowania związane z trawieniem.
- "koń" – to roślinożerca (trawożerca) i klasyczny przykład zwierzęcia wykorzystującego fermentację w jelicie ślepym i okrężnicy do trawienia włókna roślinnego.
- "pies" – bywa opisywany jako wszystkożerny oportunista w ujęciu praktycznym (zjada pokarm mieszany), ale w ujęciu szkolnym i zootechnicznym najczęściej traktuje się go jako zwierzę o przewadze cech mięsożercy; w pytaniu jednokrotnego wyboru na poziomie podstawowym poprawnym i jednoznacznym wskazaniem wszystkożercy jest świnia.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawiają się koń i królik, są to zwykle pewne przykłady roślinożerców. Wtedy warto sprawdzić, czy wśród pozostałych opcji jest typowy wszystkożerca zwierząt gospodarskich, czyli świnia.
