"Bariera świetlna" to układ, w którym wiązka promieniowania biegnie między nadajnikiem a odbiornikiem, a zdarzenie (np. obiekt) jest wykrywane przez przerwanie tej wiązki. Jeśli bariera ma być niewidoczna dla oka ludzkiego, nie należy używać światła widzialnego, tylko promieniowania z zakresu podczerwieni (IR).
Dlatego poprawna jest odpowiedź: "zestawu złożonego z diody LED emitującej światło podczerwone i fotodiody". Dioda LED IR pełni rolę źródła promieniowania (nadajnika), a fotodioda jest elementem światłoczułym (odbiornikiem), którego prąd/fotoprąd zależy od natężenia padającego IR. W praktyce taki duet umożliwia budowę bariery w układzie naprzeciwległym (emiter–detektor) lub z optyką.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne:
- "transoptora" – transoptor (optoizolator) to element, w którym nadajnik i odbiornik są zwykle w jednej obudowie, przeznaczony głównie do separacji galwanicznej sygnałów. Sam z siebie nie jest "barierą" w przestrzeni do wykrywania przerwania wiązki na odległość między dwoma punktami urządzenia.
- "fototranzystora" – fototranzystor jest odbiornikiem (detektorem), ale nie jest źródłem światła. Do bariery potrzeba też emitera; w tej odpowiedzi brakuje nadajnika.
- "zestawu złożonego z diody LED emitującej światło widzialne i fotodiody" – taki zestaw może działać jako bariera, ale nie spełnia warunku niewidoczności, bo światło widzialne będzie widoczne (zwłaszcza w ciemniejszym otoczeniu).
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się wymóg "niewidoczne", "IR" lub "podczerwień", szukaj odpowiedzi zawierającej emiter IR oraz detektor (fotodioda/fototranzystor) w logicznej parze nadajnik–odbiornik.
