W procesie kompostowania temperatura jest jednym z najważniejszych wskaźników intensywności przemian biologicznych. Najwyższe temperatury występują w fazie intensywnego rozkładu, nazywanej często fazą termofilną. To etap, w którym mikroorganizmy (głównie tlenowe) najszybciej rozkładają łatwo dostępne związki organiczne, a energia uwalniana w reakcjach biochemicznych powoduje silne nagrzewanie masy kompostowej.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- "Dojrzewania." W tej fazie kompost jest bardziej stabilny: ubywa związków łatwo rozkładalnych, spada intensywność oddychania mikroorganizmów i w efekcie temperatura obniża się, zbliżając się stopniowo do temperatury otoczenia.
- "Wstępnego rozkładu." To początek procesu, kiedy układ dopiero się "rozkręca": następuje zasiedlenie przez mikroorganizmy, stabilizacja warunków tlenowych i wzrost temperatury, ale zwykle nie jest to jeszcze maksimum całego procesu.
- "Przemian." Taka nazwa bywa używana w różnych podziałach etapów, jednak zwykle odnosi się do późniejszych procesów humifikacji i stabilizacji, w których tempo rozkładu jest mniejsze niż w fazie intensywnej. Z tego powodu nie łączy się jej z najwyższą temperaturą.
W praktyce (np. w kompostowni) obserwacja maksimum temperatury jest sygnałem, że proces osiągnął etap największej aktywności biologicznej. Jeżeli temperatura nie rośnie odpowiednio, może to wskazywać na problemy z napowietrzeniem, wilgotnością lub składem wsadu i wymagać działań korygujących (np. przerzucania pryzmy, dodania materiału strukturalnego).
