W metodzie MM (multi-mikrofonowej) punkt wyjścia jest prosty: każde źródło dźwięku otrzymuje własny mikrofon. Dzięki temu realizator uzyskuje dużą separację śladów, łatwiejszą kontrolę balansu i możliwość indywidualnej obróbki (np. korekcji, kompresji, pogłosu) dla każdego instrumentu.
Kwintet smyczkowy to zespół złożony z pięciu instrumentów smyczkowych (w typowym ujęciu: dwa skrzypce, altówka, wiolonczela oraz piąty głos – często kontrabas lub drugi instrument średniego/rejestrowego zakresu). Skoro w MM dążymy do rejestracji każdego instrumentu osobno, to minimalna liczba mikrofonów równa się liczbie instrumentów, czyli wynosi 5.
Dlaczego pozostałe propozycje są niepoprawne?
- "1 mikrofonu" odpowiadałoby nagraniu mono całego zespołu jednym przetwornikiem. To przeczy idei MM, bo nie daje oddzielnych śladów i znacząco ogranicza kontrolę w miksie.
- "3 mikrofonów" oznaczałoby, że przynajmniej dwa instrumenty musiałyby dzielić mikrofon (lub mikrofony pełniłyby role grupowe). To może być możliwe w innych koncepcjach ustawienia (np. podejścia bardziej "ambientowego"), ale nie spełnia minimalnego założenia MM "źródło → mikrofon".
- "7 mikrofonów" może zdarzyć się w praktyce (np. dodatkowe mikrofony ambientowe, spoty wspomagające), ale pytanie brzmi "co najmniej", więc nie jest to wartość minimalna.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w zadaniu pojawia się metoda wielomikrofonowa i zespół o znanej liczbie instrumentów, najpierw ustal liczbę źródeł, a dopiero potem dobierz minimalną liczbę mikrofonów zgodnie z definicją metody.
