W układzie dwóch mikrofonów na werblu (jeden nad górnym naciągiem, drugi pod dolnym) oba mikrofony rejestrują to samo zdarzenie akustyczne, ale z odwrotnym znakiem w pierwszym impulsie. Wynika to z tego, że gdy pałka uderza w górny naciąg, jego ruch i wzbudzenie powietrza po stronie "góry" oraz po stronie "dołu" mogą powodować, że membrany mikrofonów otrzymują sygnał o przeciwnej polaryzacji.
Jeśli takich sygnałów nie skorygujemy, to po zsumowaniu kanałów (np. w mono lub w miksie) pojawia się częściowe znoszenie: spadek energii w wybranych pasmach, utrata "ciała", czasem nienaturalnie cienki werbel. W praktyce realizatorskiej najczęściej rozwiązuje się to przełącznikiem Ø (odwrócenie polaryzacji) w torze mikrofonu dolnego, a następnie sprawdza odsłuchowo, czy suma jest pełniejsza.
- Odpowiedź "odwrócić fazę w torze mikrofonu dolnego." jest poprawna, bo dotyczy kluczowego problemu: zgodności polaryzacji/relacji fazowej przy dwóch mikrofonach na jednym źródle.
- Odpowiedź "użyć takich samych mikrofonów." jest myląca: dobór identycznych modeli nie gwarantuje zgodności fazowej, a w praktyce często stosuje się różne mikrofony (np. dynamiczny na górę, pojemnościowy na dół) zależnie od brzmienia.
- Odpowiedź "użyć mikrofonów o takiej samej charakterystyce." również nie rozwiązuje problemu. Charakterystyka kierunkowa wpływa na ilość przesłuchów i barwę, ale nie zastępuje korekty polaryzacji.
- Odpowiedź "umieścić oba mikrofony dokładnie w tej samej osi." nie jest warunkiem koniecznym i bywa niepraktyczna. Nawet idealna oś nie usuwa odwrócenia znaku wynikającego z rejestracji z przeciwnych stron naciągu.
Wskazówka egzaminacyjna: w zadaniach o dwóch mikrofonach na jednym instrumencie najpierw myśl o sumowaniu sygnałów i ryzyku znoszenia. Gdy mikrofony są po przeciwnych stronach membrany, typowym działaniem jest odwrócenie polaryzacji jednego kanału i odsłuch porównawczy.
