KWALIFIKACJA DRM4 - STYCZEŃ 2015

PYTANIE NR 34.
Czerwono-brunatne przebarwienie drewna jest objawem
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Czerwono-brunatne przebarwienie drewna (tzw. czerwień bielu) jest typowe dla wczesnego stadium rozkładu drewna przez grzyby, czyli zgnilizny.
Przesuszenie daje głównie wady mechaniczne (pęknięcia, skurcz), owady powodują otwory i chodniki, a mróz sprzyja pęknięciom mrozowym, nie charakterystycznej czerwieni.

Pełne wyjaśnienie:

Czerwono-brunatne przebarwienie drewna jest charakterystyczne dla wady biologicznej związanej z działaniem grzybów. Taki objaw jest znany jako czerwień bielu i oznacza wczesne stadium zgnilizny grzybiczej (początek rozkładu tkanki drzewnej). W praktyce mechanik-operator spotyka to podczas oceny i sortowania surowca: barwa jest sygnałem, że drewno może mieć obniżone parametry wytrzymałościowe i gorszą wartość użytkową.

Dlaczego odpowiedź "zgnilizny." jest poprawna?

  • Grzyby drzewozataczające inicjują procesy biochemiczne w drewnie, które prowadzą do zmian barwy (m.in. czerwono-brunatnych) i stopniowego osłabienia struktury.
  • "Czerwień bielu" to rozpoznawalny objaw wizualny – właśnie przebarwienie, a nie tylko pęknięcia czy deformacje.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?

  • "przesuszenia." – przesuszenie jest wadą technologiczną. Najczęściej objawia się pęknięciami, skurczem, paczeniem lub wypaczeniem elementów. Nie jest typowe, aby samo przesuszenie dawało miejscowe czerwono-brunatne zabarwienie drewna.
  • "zaatakowania przez owady." – żerowanie owadów technicznych drewna rozpoznaje się po otworach wylotowych, chodnikach i mączce drzewnej/trocinach. To inny typ śladów niż jednolite, charakterystyczne przebarwienie.
  • "działania niskiej temperatury." – niska temperatura może powodować pęknięcia mrozowe i inne uszkodzenia fizyczne. Nie jest to typowa przyczyna czerwieni bielu, która wiąże się z aktywnością biologiczną grzybów.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się konkretna barwa przebarwienia, rozważ najpierw przyczyny biologiczne (grzyby, pleśnie), a dopiero potem technologiczne (suszenie) i mechaniczne (mróz).

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):

Czerwień bielu to czerwono-brunatne przebarwienie warstwy bielastej, będące typowym objawem wczesnego stadium rozkładu drewna przez grzyby.

W praktyce oznacza to wadę biologiczną, która może obniżać wytrzymałość i klasę jakości surowca.

Takie zabarwienie jest wynikiem procesów wywołanych przez grzyby, które zmieniają skład chemiczny drewna i powodują charakterystyczne przebarwienia.

To inny mechanizm niż wady technologiczne, gdzie dominują pęknięcia, skurcz i odkształcenia.

Zgnilizna częściej daje objawy biologiczne: przebarwienia, mięknięcie, kruchość, czasem zapach stęchlizny.

Przesuszenie to głównie objawy mechaniczne: pęknięcia, paczenie, skurcz. Sama zmiana barwy nie jest dla przesuszenia typowa.

Najczęściej widać otwory wylotowe, chodniki larwalne oraz mączkę drzewną/trociny wysypujące się z otworów.

To ślady "punktowe" i strukturalne, a nie jednolite czerwono-brunatne przebarwienie całych stref bielu.

Niska temperatura zwykle wiąże się z uszkodzeniami fizycznymi, np. pęknięciami mrozowymi lub rozwarstwieniami przy gwałtownych zmianach warunków.

Charakterystyczne czerwono-brunatne przebarwienie jest typowe raczej dla procesów biologicznych (grzyby), nie dla mrozu.

W praktyce spotyka się m.in. zgniliznę białą i brunatną, które różnią się tym, jakie składniki drewna są intensywniej rozkładane.

"Czerwień bielu" bywa traktowana jako wczesna faza zgnilizny z wyraźnym czerwono-brunatnym przebarwieniem, szczególnie w strefie bielastej.

Najczęściej pojawia się w warstwie bielastej (zewnętrznej strefie drewna), dlatego bywa dobrze widoczna na przekroju poprzecznym kłody lub tarcicy.

W sortowaniu zwraca się uwagę na barwę i granice przebarwionej strefy.

To wada, która obniża klasę jakości surowca i może dyskwalifikować drewno w zastosowaniach wymagających wysokiej wytrzymałości lub estetyki (np. elementy konstrukcyjne, forniry dekoracyjne, meble wysokiej jakości).

W praktyce prowadzi do selekcji lub odrzutu materiału.

Częsty błąd to przypisywanie przebarwień procesowi suszenia albo temperaturze, bo te czynniki są "technologicznie bliskie" pracy w zakładzie.

Inny błąd to mylenie wad grzybiczych z naturalną barwą twardzieli niektórych gatunków. Pomaga zapamiętać: barwa + osłabienie = podejrzenie grzybów.

Najlepiej uczyć się na zdjęciach i próbkach: przebarwienia (grzyby), otwory (owady), pęknięcia/paczenie (suszenie), pęknięcia mrozowe (temperatura).

Na egzaminie szukaj słów-kluczy: "czerwono-brunatne" zwykle kieruje do wad biologicznych, a "pęknięcia/skurcz" do suszenia.

info

Około 47% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. trudne

Źródła:

  • Forest Products Laboratory, "Wood Handbook—Wood as an Engineering Material" (USDA), rozdziały o biodeterioracji/biologicznej degradacji drewna (Wood decay, fungal attack), https://www.fpl.fs.usda.gov/documnts/fplgtr/fplgtr190.pdf (dostęp: 2026-03-01)
  • Encyclopaedia Britannica, hasło "dry rot" (zgnilizna drewna wywołana przez grzyby – opis objawów i procesu), https://www.britannica.com/science/dry-rot (dostęp: 2026-03-01)
  • Wikipedia, hasło "Wood-decay fungus" (ogólny opis zgnilizny grzybiczej i jej skutków), https://en.wikipedia.org/wiki/Wood-decay_fungus (dostęp: 2026-03-01)

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z patologii drewna (z rozdziałami o zgniliźnie i przebarwieniach)
  • Atlasy wad drewna i tablice sortownicze stosowane w przemyśle drzewnym
  • Materiały dydaktyczne z technologii drewna: suszenie i jego wady (pęknięcia, paczenie)

Aktualizacja pytania: 03.04.2026



Aktualizacja pytania: 03.04.2026
📡 Brak połączenia internetowego