Narost na ostrzu (narost na krawędzi skrawającej) to zjawisko polegające na okresowym przywieraniu i narastaniu materiału obrabianego w strefie kontaktu wióra z powierzchnią natarcia narzędzia. W praktyce prowadzi to do powstania dodatkowej, nieregularnej "bryłki" materiału na lub przy krawędzi skrawającej, która chwilowo przejmuje rolę części ostrza.
Dlaczego odpowiedź "C" jest poprawna?
Poprawny rysunek powinien przedstawiać widoczne nagromadzenie materiału na czole/okolicy krawędzi skrawającej, czyli element "obcy" względem geometrii narzędzia, wyglądający jak przyklejony nalot lub nadlew. Taki obraz jest typowy dla narostu: kształt jest nieregularny, a jego obecność wyraźnie zmienia zarys krawędzi skrawającej.
Dlaczego pozostałe rysunki nie pasują?
- Rysunek bez dodatkowego przyrostu na krawędzi zwykle odpowiada pracy bez narostu (ostrze ma czysty, przewidywalny kształt wynikający z geometrii narzędzia).
- Rysunek pokazujący równomierne stępienie lub zaokrąglenie krawędzi wskazuje raczej na zużycie ścierne/termiczne niż na narost (narost nie jest "wygładzonym" ubytkiem, tylko przyklejonym materiałem).
- Rysunek sugerujący wykruszenie ma charakter ubytku materiału narzędzia (brak fragmentu), a nie narastania materiału obrabianego (dodatkowa masa).
Wskazówka egzaminacyjna: szukaj na rysunku dodatkowego materiału przy krawędzi (nadbudowy), a nie samego "zużycia" rozumianego jako ubytek. Narost najczęściej wiąże się też z gorszą chropowatością, zmiennością sił skrawania i niestabilnym formowaniem wióra.
