W silniku asynchronicznym (indukcyjnym) wirnik nie osiąga prędkości pola wirującego stojana. Różnica tych prędkości jest opisana przez poślizg s. Z definicji poślizg informuje, o jaką część prędkości synchronicznej "spóźnia się" wirnik względem pola magnetycznego.
Najpierw rozpatruje się prędkość synchroniczną, która zależy od częstotliwości zasilania f oraz liczby par biegunów p. Im większa liczba par biegunów, tym mniejsza prędkość synchroniczna (pole obraca się wolniej). Następnie uwzględnia się poślizg: gdy obciążenie rośnie, poślizg zwykle rośnie, a prędkość wirnika maleje.
Dlatego prędkość obrotowa wału (wirnika) jest wyrażana jako:
n = ns(1 - s)
czyli prędkość wirnika to prędkość synchroniczna pomniejszona o część wynikającą z poślizgu. W ujęciu z oznaczeniami podanymi w treści (f, p, s) prowadzi to do postaci proporcjonalnej do f/p i przemnożonej przez (1-s).
Typowe błędne odpowiedzi (spotykane jako dystraktory) wynikają z następujących pomyłek:
- użycie samego f/p bez czynnika (1-s) — to ignorowanie poślizgu, czyli założenie pracy "synchronicznej", która dla silnika asynchronicznego nie zachodzi w stanie obciążenia;
- zastosowanie (1+s) lub samego s — wynika z pomieszania znaczenia poślizgu (to część "braku" do prędkości synchronicznej, a nie dodatek);
- pojawienie się dodatkowego czynnika przeliczeniowego jednostek — błąd powstaje, gdy raz liczy się w 1/s, a innym razem w obr/min, bez sprawdzenia, w jakiej konwencji zapisano wzór.
W praktyce egzaminacyjnej warto zawsze: (1) zapisać definicję poślizgu, (2) sprawdzić, czy p oznacza pary biegunów, oraz (3) dopasować jednostki prędkości do konwencji zadania.
