W oznaczeniach zaworów rozdzielających zapis X/Y oznacza: X – liczbę dróg (portów), Y – liczbę położeń roboczych. Na schematach liczba położeń jest zwykle widoczna jako liczba pól (prostokątów) w symbolu zaworu.
W tym układzie element 1V1 ma dwa pola, więc jest to zawór dwupołożeniowy (…/2). Jednocześnie do symbolu doprowadzono przewody/porty oznaczone 1, 2, 3, 4, 5, czyli widać pięć dróg przepływu. Taki układ portów jest typowy dla zaworu 5/2:
- port 1 – zasilanie,
- porty 2 i 4 – wyjścia robocze do dwóch komór siłownika dwustronnego działania,
- porty 3 i 5 – odpowietrzenia (osobne wydechy).
Druga cecha to stabilność zaworu. Zawór monostabilny wraca do położenia spoczynkowego po zaniku sterowania – na schemacie rozpoznaje się go po sprężynie powrotnej po jednej stronie. Sterowanie elektryczne realizuje wtedy zwykle jedna cewka (tu oznaczona 1M1) po stronie przeciwnej do sprężyny. Zawór bistabilny ma dwie stabilne pozycje i nie wraca samoczynnie po zaniku sygnału; na symbolu często widać dwie cewki (po obu stronach) albo mechanizm zatrzasku zamiast sprężyny.
Dlatego odpowiedź "Pięciodrogowy, monostabilny." jest zgodna z symboliką: pięć portów = 5-drogowy, dwie pozycje = 2-położeniowy, sprężyna + jedna cewka = monostabilny.
Pozostałe opcje są błędne, bo:
- "Czterodrogowy, monostabilny." – zawór 4/2 miałby wspólne odpowietrzenie (mniej portów wydechowych), a tu widać osobne 3 i 5.
- "Pięciodrogowy, bistabilny." – bistabilność nie pasuje do obecności sprężyny powrotnej; sprężyna oznacza powrót do stanu spoczynkowego.
- "Czterodrogowy, bistabilny." – jednocześnie nie zgadza się liczba portów i sposób stabilizacji.
W praktyce dobór 5/2 monostabilnego bywa celowy, gdy wymagany jest efekt "fail-safe": po zaniku zasilania cewki sprężyna ustawia zawór w położeniu domyślnym, a układ może przejść do bezpiecznego stanu.
