KWALIFIKACJA BUD11 - CZERWIEC 2015 (test 2)

PYTANIE NR 18.
Zużycie suchej mieszanki do wykonania 10 m2wylewki anhydrytowej o grubości 20 mm, zgodnie z przestawioną instrukcją producenta, wyniesie
Ilustracja przedstawia tabelę zatytułowaną 'Instrukcja producenta', która zawiera informacje dotyczące wylewki anhydrytowej.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zużycie oblicza się proporcjonalnie do powierzchni i grubości warstwy. Z instrukcji producenta przyjmuje się zużycie jednostkowe w kg na 1 m2 i 1 mm (lub dla 10 mm), a następnie mnoży przez 10 m2 oraz 20 mm. Po przeliczeniu otrzymuje się 36,0 kg suchej mieszanki.

Pełne wyjaśnienie:

W zadaniach o zużyciu suchej mieszanki kluczowe jest, że producent podaje zużycie jako wartość jednostkową zależną od grubości warstwy (najczęściej w przeliczeniu na m2 i mm albo m2 i 10 mm). Ponieważ wylewka ma stałą grubość 20 mm na całej powierzchni 10 m2, całkowite zapotrzebowanie liczy się metodą proporcji.

Krok 1: odczyt z instrukcji
Najpierw należy odczytać z instrukcji producenta współczynnik zużycia (np. "kg/m2/mm" albo "kg/m2 dla 10 mm"). Bez tej wartości nie da się wyznaczyć masy mieszanki, bo różni producenci mogą mieć różne receptury i gęstości nasypowe.

Krok 2: przeliczenie na grubość 20 mm
Jeżeli instrukcja podaje zużycie dla 10 mm, to dla 20 mm zużycie będzie dwukrotnie większe. Jeżeli podaje dla 1 mm, to mnoży się bezpośrednio przez 20.

Krok 3: uwzględnienie powierzchni 10 m2
Otrzymane zużycie dla 1 m2 należy pomnożyć przez 10, bo wylewka wykonywana jest na 10 m2.

Poprawny wynik końcowy to 36,0 kg. Odpowiedzi "3,6 kg" oraz "1,8 kg" zwykle wynikają z policzenia tylko dla 1 m2 albo dla 10 mm zamiast 20 mm. Odpowiedź "18,0 kg" najczęściej pochodzi z nieuwzględnienia, że 20 mm to dwa razy więcej niż 10 mm (pominięcie przeskalowania grubości).

Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdzaj, czy w instrukcji jest mowa o 1 mm czy 10 mm, i czy liczysz dla 1 m2 czy dla całej powierzchni. To najczęstsze miejsce pomyłek.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Weź zużycie jednostkowe z instrukcji producenta (np. kg/m2/mm lub kg/m2 dla 10 mm). Następnie przemnóż je przez powierzchnię w m2 oraz przez grubość w mm (albo przez liczbę "dziesiątek mm"). To daje masę mieszanki w kg.
Bo najczęstszy błąd to pomylenie skali: 20 mm to nie 2 mm i nie 20 cm. Zużycie producenta jest powiązane z konkretną grubością (mm lub 10 mm), a pomyłka w jednostkach daje wynik 10× zawyżony albo zaniżony, mimo poprawnych działań.
To masa suchej mieszanki potrzebna do wykonania warstwy o grubości 10 mm na powierzchni 1 m2. Jeśli robisz 20 mm, zużycie na 1 m2 będzie 2 razy większe. Jeśli robisz 5 mm, będzie o połowę mniejsze (proporcja liniowa).
Gdy zużycie jest w kg/m2/mm, to dla 20 mm mnożysz tę wartość przez 20. Potem wynik dla 1 m2 mnożysz przez powierzchnię (np. 10 m2). To najprostszy wariant, bo nie wymaga dzielenia na "dziesiątki mm".
W typowych zadaniach obmiarowych przyjmuje się proporcję liniową: podwójna grubość to podwójne zużycie, jeśli materiał i technologia są te same. W praktyce mogą wystąpić niewielkie odchylenia (np. straty, nierówności), ale w obliczeniach egzaminacyjnych stosuje się dane z instrukcji.
Najczęściej: liczenie dla 1 m2 zamiast dla całej powierzchni, pominięcie przeskalowania z 10 mm na 20 mm, błędna interpretacja jednostek, oraz zaokrąglanie w trakcie obliczeń zamiast na końcu. Warto zapisywać kolejno: współczynnik → grubość → powierzchnia.
Gdy pytanie wprost odwołuje się do "instrukcji producenta", to właśnie ona jest źródłem współczynnika zużycia. Normy i uśrednione wskaźniki nie zastępują danych producenta, bo mieszanki różnią się składem. Na egzaminie trzymaj się tego, co podano w załączniku.
Najpierw sprowadź dane do wspólnej postaci, np. do kg/m2/mm albo kg/m2 dla 10 mm. Użyj proporcji: jeśli masz kg/m2 dla 10 mm, to dzielisz przez 10, aby uzyskać na 1 mm, lub mnożysz przez 2, aby uzyskać dla 20 mm.
Zrób kontrolę "na oko": jeśli grubość jest 20 mm i powierzchnia 10 m2, to objętość jest znacząca, więc wynik rzędu kilku kilogramów zwykle jest podejrzanie mały. Sprawdź też, czy wynik rośnie, gdy zwiększasz grubość i powierzchnię — to podstawowa kontrola logiczna.
Po obliczeniu masy w kg dzielisz ją przez masę jednego worka (np. 25 kg lub 20 kg — zgodnie z opakowaniem). Wynik zaokrąglasz w górę do pełnych worków, a w praktyce doliczasz zapas na straty i nierówności podłoża, jeśli nie jest idealnie równe.
info

Statystycznie 68% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnie

Eksperci podkreślają: "Zużycie oblicza się proporcjonalnie do powierzchni i grubości warstwy."

Materiały:

  • Aktualne karty techniczne (TDS) i instrukcje producentów wylewek anhydrytowych
  • Podręczniki/opracowania z technologii robót posadzkarskich i jastrychów
  • Zbiory zadań z obmiaru robót budowlanych i przedmiaru

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego