Punkty kontrolowane rozmieszcza się tak, aby dało się ocenić geometrię obiektu: jego przemieszczenia, odkształcenia lub odchylenie od pionu. Gdy na rysunku/wykresach widać, że punkty są ułożone jeden nad drugim na kolejnych poziomach (oś Z opisana kolejnymi wartościami, np. 1–10), oznacza to, że obserwacje dotyczą zmian położenia w funkcji wysokości.
Rzuty X–Z i Y–Z pokazują, jak zmieniają się odchyłki w dwóch prostopadłych płaszczyznach pionowych. Linia łamana łącząca punkty na kolejnych poziomach obrazuje, czy konstrukcja "ucieka" w kierunku osi X lub Y wraz ze wzrostem wysokości. To klasyczny sposób prezentacji wyników badania pionowości (np. ściany, naroża, trzonu budynku).
- Odpowiedź "Na budynku mieszkalnym." pasuje, ponieważ budynek jest obiektem pionowym i wielopoziomowym; punkty mogą być zakładane na narożach lub krawędziach na kolejnych kondygnacjach, a następnie analizuje się odchyłki od pionu.
- Odpowiedź "Na uzbrojeniu terenu." jest nieadekwatna: uzbrojenie (przewody, armatura) jest zasadniczo obiektem sytuacyjnym/liniowym w planie, a wykres "poziomów" w osi Z (1–10) nie jest typowym sposobem jego prezentacji.
- Odpowiedź "Na sieci kanalizacyjnej." również nie pasuje: sieć kanalizacyjna przebiega głównie poziomo, a jej analiza dotyczy trasy w X–Y i spadków/niwelety, nie pionowego "słupa" punktów na wielu wysokościach jak dla pionowości ściany.
- Odpowiedź "Na trasie drogowej." jest błędna, bo droga to obiekt liniowy; w praktyce przedstawia się ją w planie (X–Y) i profilu podłużnym, a nie jako serię punktów na kolejnych wysokościach służącą do oceny odchylenia od pionu.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli na rysunku dominują wykresy z osią Z jako osią "poziomów" i są jednocześnie dwa rzuty pionowe (X–Z i Y–Z), najczęściej chodzi o monitoring pionowości/wychylenia obiektu budowlanego.
