KWALIFIKACJA MED3 + MED14 - CZERWIEC 2021

PYTANIE NR 21.
Opiekun powinien rozpocząć zdejmowanie koszuli nocnej pacjentce z niedowładem połowiczym lewostronnym od
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Przy zdejmowaniu odzieży u osoby z niedowładem najpierw uwalnia się stronę sprawniejszą, aby nie ciągnąć i nie przeciążać kończyny osłabionej. Dlatego przy niedowładzie lewostronnym zaczyna się od prawej kończyny górnej, a dopiero potem ostrożnie zdejmuje się rękaw z lewej strony.

Pełne wyjaśnienie:

U pacjentki z niedowładem połowiczym lewostronnym lewa kończyna górna jest słabsza, mniej kontrolowana i bardziej narażona na urazy (np. bolesne pociągnięcie, nadmierne odwiedzenie w stawie barkowym). W praktyce pielęgnacyjnej stosuje się prostą zasadę ułatwiającą czynności i zwiększającą bezpieczeństwo: przy zdejmowaniu odzieży zaczyna się od strony sprawniejszej, a przy zakładaniu – od strony niesprawnej.

Dlatego właściwe jest rozpoczęcie zdejmowania koszuli nocnej od prawej kończyny górnej (strony sprawnej), aby szybko "uwolnić" rękaw z kończyny, która może aktywnie współpracować. Następnie materiał można zsunąć w kierunku strony niedowładnej i delikatnie zdjąć rękaw z lewej kończyny, prowadząc ruch i stabilizując bark. Takie postępowanie ogranicza tarcie, szarpanie i ryzyko bólu, a jednocześnie ułatwia kontrolę całej czynności.

Odpowiedź "lewej kończyny górnej" jest błędna, bo rozpoczynanie od strony niedowładnej zwykle wymaga większego manipulowania odzieżą przy kończynie słabszej i może zwiększać ryzyko urazu oraz dyskomfort. Opcja "obu kończyn górnych równocześnie" jest nieprawidłowa, ponieważ nie stanowi standardowej, bezpiecznej techniki – utrudnia asekurację i kontrolę ruchu po stronie osłabionej. Odpowiedź "głowy, a potem zdjąć z lewej kończyny górnej" także nie jest właściwą regułą: w koszuli nocnej kluczowa jest kolejność pracy na kończynach (sprawna → niesprawna), a nie rozpoczynanie od okolicy głowy jako uniwersalnej zasady.

Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj parę reguł "zdejmowanie: sprawna pierwsza" oraz "zakładanie: niesprawna pierwsza". Dzięki temu łatwiej unikać typowego odwrócenia kolejności.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Najczęściej stosuje się regułę: przy zdejmowaniu zaczynaj od strony sprawniejszej, a dopiero potem zdejmuj z kończyny osłabionej. Zmniejsza to ryzyko szarpnięcia i przeciążenia barku po stronie niedowładnej oraz ułatwia kontrolę ruchu i asekurację.
Prawa ręka jest stroną sprawniejszą, więc łatwiej i bezpieczniej uwolnić z niej rękaw. Potem można delikatnie zsunąć koszulę w stronę lewą i ostrożnie zdjąć rękaw z kończyny niedowładnej, stabilizując bark i prowadząc ruch, by nie wywołać bólu.
Najczęstsze ryzyka to szarpnięcie materiału, niekontrolowane ruchy w stawie barkowym, ból oraz stres pacjenta. Strona niedowładna jest słabsza i gorzej kontrolowana, dlatego wymaga spokojnej, prowadzonej techniki. Rozpoczynanie od niej zwykle utrudnia całą czynność.
Najczęstszy błąd to odwrócenie reguły: zdający mylą zdejmowanie z zakładaniem. Pomaga zapamiętać parę: zdejmowanie – sprawna pierwsza, zakładanie – niesprawna pierwsza. Drugi błąd to wybór "obu rąk równocześnie", co nie jest bezpieczną techniką.
Kończynę osłabioną warto delikatnie podtrzymać, kontrolować ułożenie barku i łokcia oraz unikać ciągnięcia za dłoń. Ruch powinien być prowadzony blisko ciała pacjenta, w spokojnym tempie. Jeśli pacjent współpracuje, należy go instruować, by pomagał stroną sprawną.
Gdy pacjent jest ciężki, ma znaczne ograniczenia ruchu, silny ból barku, jest niespokojny lub istnieje ryzyko upadku z łóżka. Pomoc drugiej osoby poprawia asekurację, pozwala stabilizować tułów i kończynę niedowładną, a także zmniejsza obciążenie kręgosłupa opiekuna.
Nie. W typowej zasadzie pielęgnacyjnej jest odwrotnie: zakładanie zaczyna się od strony niesprawnej, żeby najpierw "ubrać" kończynę, która gorzej współpracuje, a potem łatwo dopasować odzież po stronie sprawnej. To częsty punkt mylący na testach.
Komfort psychiczny wpływa na współpracę pacjenta i poczucie bezpieczeństwa. Należy informować o kolejnych krokach, zapewnić intymność (zasłona, okrycie), działać sprawnie, ale delikatnie. Zmniejsza to napięcie, opór i ryzyko nagłych ruchów, które mogą prowadzić do urazu.
Najpraktyczniejsze są ubrania luźne, z szerokimi rękawami, rozpinane lub z elastycznym materiałem. Zmniejszają tarcie i konieczność unoszenia kończyny. W warunkach opieki często wybiera się koszule nocne lub bluzki, które łatwo zsunąć po stronie sprawnej i ostrożnie zdjąć po stronie niedowładnej.
Ucz się reguł postępowania w parach (zdejmowanie vs zakładanie), ćwicz na fantomie lub w pracowni krok po kroku oraz powtarzaj zasady asekuracji i ochrony barku. Dobrą metodą jest krótkie uzasadnianie każdej czynności: "po co to robię i jakie ryzyko zmniejszam?".
info

Statystycznie 62% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnie

Według specjalistów z branży: "Przy zdejmowaniu odzieży u osoby z niedowładem najpierw uwalnia się stronę sprawniejszą, aby nie ciągnąć i nie przeciążać kończyny osłabionej."

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty do kwalifikacji opiekun medyczny dotyczące czynności pielęgnacyjnych (rozdziały o pacjencie niesamodzielnym i niedowładach)
  • Materiały dydaktyczne szkół policealnych: techniki ubierania/rozbierania osoby z hemiparezą
  • Instrukcje stanowiskowe i procedury wewnętrzne placówek opieki długoterminowej (jeśli udostępnione w toku kształcenia)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego