W rekultywacji gleb często wyróżnia się zabiegi biologiczne oraz chemiczne/techniczne. Kluczowe jest kryterium: czy poprawa właściwości gleby zachodzi głównie dzięki organizmom żywym i procesom biologicznym, czy dzięki bezpośrednim oddziaływaniom chemicznym.
Odpowiedź "Neutralizacja środków szkodliwych w glebie." nie jest zabiegiem biologicznym, ponieważ neutralizacja polega na reakcjach chemicznych prowadzących do zmniejszenia aktywności/toksyczności zanieczyszczeń (np. zobojętnianie, wiązanie, zmiana formy chemicznej). To działanie jest ukierunkowane na chemię środowiska, a nie na wykorzystanie żywych organizmów jako głównego "narzędzia" rekultywacji.
Pozostałe propozycje są typowe dla podejścia biologicznego lub biotechnicznego:
- "Zabiegi agrotechniczne gleby." – obejmują m.in. spulchnianie, uprawę, poprawę struktury i warunków powietrzno-wodnych. Takie działania tworzą warunki do rozwoju mikroorganizmów i roślin, czyli wspierają odtwarzanie funkcji biologicznych gleby.
- "Wprowadzenia roślinności pionierskiej." – to klasyczny element rekultywacji biologicznej; rośliny pionierskie stabilizują podłoże, inicjują tworzenie próchnicy i rozwój kolejnych stadiów roślinności.
- "Nawożenie organiczne gleby." – dostarcza materii organicznej i składników pokarmowych, zwiększa zawartość próchnicy i aktywność mikrobiologiczną, co wspomaga odbudowę żyzności.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedzi pojawia się termin sugerujący reakcję chemiczną (np. neutralizacja, zobojętnianie, stabilizacja chemiczna), zwykle nie jest to zabieg biologiczny. Gdy mowa o roślinach, próchnicy, nawozach organicznych lub działaniach poprawiających warunki życia w glebie, najczęściej chodzi o podejście biologiczne.
