U osoby z demencją pogarszają się pamięć, orientacja i zdolność planowania działań. Dlatego kluczowe jest takie zorganizowanie opieki, aby otoczenie i przebieg dnia były przewidywalne. Odpowiedź "Wprowadzenie rutyny i regularności w wykonywane czynności" jest właściwa, ponieważ stałe pory podstawowych aktywności (toaleta, posiłki, odpoczynek, spacer) zmniejszają liczbę sytuacji "nowych", które chory może błędnie interpretować, a to często obniża poziom lęku, pobudzenia i ryzyko zachowań trudnych.
Opcja "Wprowadzenie jak największej różnorodności w codziennych czynnościach" jest niekorzystna: częste zmiany kolejności, miejsca lub sposobu wykonywania aktywności zwiększają obciążenie poznawcze. W demencji "urozmaicanie" dnia bez wyraźnej potrzeby może powodować frustrację i wycofanie.
Opcja "Unikanie wszelkich czynności, które mogą wywołać u osoby pod opieką stres" jest zbyt absolutna. Część działań pielęgnacyjnych (higiena, ubieranie, zmiana pozycji, podawanie leków) może budzić napięcie, ale nie można z nich rezygnować. Lepsze jest ograniczanie stresu poprzez spokojną komunikację, tempo dostosowane do chorego i stałe rytuały.
Opcja "Pozwolenie osobie pod opieką na samodzielne wykonywanie wszystkich czynności" również jest skrajna. Wspieranie samodzielności jest ważne, ale zakres samodzielności trzeba dopasować do możliwości i bezpieczeństwa. W demencji pozostawienie chorego "samemu sobie" w każdej czynności może zwiększać ryzyko upadku, błędów w higienie, odwodnienia lub pominięcia leków.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawia się rozwiązanie oparte na stałości, prostocie i przewidywalności (bez skrajności), zwykle lepiej odpowiada ono zasadom opieki nad osobą z otępieniem.
