Dokument OT ("Przyjęcie środka trwałego") służy do potwierdzenia momentu, w którym składnik majątku staje się środkiem trwałym w jednostce i zostaje wprowadzony do użytkowania. Z tego powodu operacja ma charakter przekwalifikowania/ujęcia w ewidencji aktywów trwałych, a nie naliczenia umorzenia.
Przy przyjęciu środka trwałego do użytkowania typowy sens ekonomiczny jest następujący:
- "Środki trwałe" po stronie Wn – bo rośnie wartość aktywów trwałych (zwiększenie stanu konta aktywnego ujmuje się po Wn).
- "Rozliczenie zakupu" po stronie Ma – bo konto rozliczeniowe gromadzi koszty nabycia do czasu przekazania środka do używania; w momencie OT następuje rozliczenie i "wyjście" tej wartości z konta rozliczeniowego (zmniejszenie stanu konta aktywnego ujmuje się po Ma).
Dlatego poprawna jest dekretacja: Wn "Środki trwałe" / Ma "Rozliczenie zakupu", czyli "Dekret III."
Pozostałe propozycje są błędne, bo nie odpowiadają treści operacji:
- "Wn Środki trwałe / Ma Umorzenie środków trwałych" miesza przyjęcie środka z amortyzacją. Umorzenie pojawia się przy księgowaniu odpisów amortyzacyjnych, a nie w momencie OT.
- "Wn Rozliczenie zakupu / Ma Środki trwałe" odwraca sens: powodowałoby wzrost rozliczenia i spadek środków trwałych, czyli efekt przeciwny do przyjęcia do użytkowania.
- "Wn Pozostałe rozrachunki / Ma Środki trwałe" sugeruje rozrachunki i zmniejszenie środków trwałych, co nie wynika z OT (OT nie jest dokumentem tworzącym typowy rozrachunek z kontrahentem).
W praktyce poprawna dekretacja OT jest kluczowa także dlatego, że od daty przyjęcia do użytkowania rozpoczyna się amortyzacja środka trwałego.
