W rozpoznawaniu nawozów mineralnych kluczowe jest ustalenie, jaki pierwiastek wnosi dany związek. W nazwach soli pierwszy człon zwykle wskazuje anion (np. "siarczan"), a o składniku pokarmowym często decyduje kation (np. potasu, magnezu) lub znany z praktyki związek (np. mocznik jako źródło azotu).
Odpowiedź "Siarczanu potasowego" jest właściwa, ponieważ jest to typowy nawóz potasowy – dostarcza roślinom potasu, ważnego m.in. dla gospodarki wodnej roślin, jędrności tkanek i jakości plonu. To właśnie obecność potasu w nazwie ("potasowego") wskazuje, że nawożenie tym produktem służy uzupełnianiu K.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "Fosforanu amonu" – to nawóz, w którym dominują składniki związane z fosforem oraz azotem; jest wybierany, gdy celem jest uzupełnienie P i częściowo N, a nie potasu.
- "Siarczanu magnezu" – mimo że to także "siarczan", dostarcza przede wszystkim magnezu. Łatwo tu o pomyłkę, bo oba związki mają podobną konstrukcję nazwy, ale różnią się kationem (Mg zamiast K).
- "Mocznika" – jest klasycznym nawozem azotowym; wybór tej opcji często wynika z nawyku (mocznik jest popularny), jednak nie odpowiada potrzebie uzupełnienia potasu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawiają się nazwy soli, najpierw odnajdź w nich pierwiastek docelowy (K/Mg/N/P). To ogranicza ryzyko pomyłki wynikającej z podobieństwa brzmienia nazw.
