W układach zasilaczy jednym z kluczowych zadań jest dostarczenie do obciążenia możliwie "czystego" napięcia: o małych tętnieniach i z ograniczonym poziomem zakłóceń. Temu celowi służy filtr dolnoprzepustowy. Jego działanie polega na tym, że składowa stała (0 Hz) przechodzi do wyjścia, natomiast składowe szybkozmienne (wyższe częstotliwości) są tłumione. W praktyce w zasilaczu filtr dolnoprzepustowy bywa realizowany jako układ RC, LC lub C (kondensator wygładzający) w odpowiednim miejscu toru.
Dlaczego odpowiedź "Filtra dolnoprzepustowego." pasuje do typowego bloku w zasilaczu? Ponieważ elementy filtrujące:
- zmniejszają amplitudę tętnień po prostowaniu,
- ograniczają przenikanie zakłóceń wysokoczęstotliwościowych do wrażliwych układów,
- poprawiają stabilność pracy kolejnych stopni (np. stabilizatora), bo dostają mniej zaszumione zasilanie.
Odpowiedź "Filtra środkowoprzepustowego." jest nieadekwatna, bo filtr środkowoprzepustowy jest typowy dla torów sygnałowych, w których selekcjonuje się pasmo częstotliwości. W torze zasilania zwykle nie chce się "przepuszczać środka pasma", tylko możliwie mocno tłumić wszystko poza składową stałą.
Odpowiedzi "Zabezpieczenia napięciowego." oraz "Zabezpieczenia prądowego." odnoszą się do funkcji ochronnych. Zabezpieczenia wymagają zwykle pomiaru (napięcia lub prądu), porównania z progiem i elementu wykonawczego (np. odłączenia, ograniczenia, zadziałania układu zabezpieczającego). Sam blok filtrujący nie pełni tej roli: jego zadaniem jest redukcja składowych zmiennych, a nie wykrywanie przekroczeń i wyłączanie/ograniczanie.
Na egzaminie warto patrzeć na to, czy dany blok jest zbudowany z elementów typowych dla filtracji (R/L/C bez toru detekcji i progu), czy raczej zawiera elementy sterujące/porównujące (komparator, układ odniesienia, rezystor pomiarowy shunt), co sugerowałoby zabezpieczenia.
