W resuscytacji krążeniowo-oddechowej (RKO) u osoby dorosłej kluczowe jest wykonywanie uciśnięć klatki piersiowej o odpowiedniej głębokości. Zbyt płytkie uciśnięcia nie wytworzą wystarczającego ciśnienia, aby utrzymać minimalny przepływ krwi do mózgu i serca, co obniża szanse na przeżycie. Z kolei zbyt głębokie uciśnięcia zwiększają ryzyko urazów (np. żeber), a także mogą pogarszać jakość RKO, jeśli ratownik szybciej się męczy.
Zakres 5–6 cm jest traktowany jako docelowy kompromis pomiędzy skutecznością a bezpieczeństwem. W praktyce oznacza to zdecydowane uciśnięcia na środku klatki piersiowej, z utrzymaniem poprawnej techniki: wyprostowane ramiona, nacisk ciężarem ciała oraz pełny powrót klatki po każdym uciśnięciu (bez "opierania się" na mostku). Równie ważne jest tempo oraz minimalizowanie przerw, jednak w tym pytaniu oceniany jest konkretnie parametr głębokości.
- Odpowiedź "2-3 cm" jest zbyt mała dla osoby dorosłej i zwykle oznacza nieskuteczne uciśnięcia.
- Odpowiedź "4-5 cm" jest bliska, ale może być niewystarczająca, jeśli uciśnięcia realnie nie osiągają około 5 cm (częsty błąd w stresie i przy zmęczeniu).
- Odpowiedź "7-8 cm" jest zbyt duża i wiąże się z większym ryzykiem urazów oraz pogorszeniem ergonomii pracy ratownika.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawia się przedział 5–6 cm dla dorosłego, zwykle jest to zakres docelowy, a mniejsze wartości oznaczają zbyt płytkie uciśnięcia.
