Ocena konsystencji mięsa po rozmrożeniu jest elementem kontroli jakości surowca. Po rozmrożeniu produkt przechodzi ze stanu zamrożonego (twardego i bardzo zwartego z powodu lodu w tkankach) do stanu, w którym tkanki znów są nawodnione i podatne na nacisk. Dlatego opis konsystencji nie powinien wskazywać na utrzymywanie się cech charakterystycznych dla zamrożenia.
Odpowiedź "Dość luźną." pasuje do ujęcia, w którym "luźna" oznacza: nieprzesadnie zwartą i nietwardą, czyli wyraźnie odmienną od stanu zamrożonego. W praktyce organoleptycznej zwraca się uwagę, aby mięso po rozmrożeniu nie sprawiało wrażenia "kamiennego" lub "sztywnego" w przekroju, bo to może oznaczać, że nie doszło do pełnego wyrównania temperatury.
- Odpowiedź "Bardzo zwartą." jest niekorzystna jako opis stanu po rozmrożeniu, bo sugeruje teksturę zbyt sztywną i mało podatną na nacisk.
- Odpowiedź "Znacznie twardą." jest typowa raczej dla mięsa wciąż częściowo zamrożonego (lub zmarzniętego w środku), a nie prawidłowo rozmrożonego.
- Odpowiedź "Dosyć kruchą." jest myląca: kruchość kojarzy się z innym rodzajem cechy (np. łamliwością, przesuszeniem lub strukturą po obróbce), a nie z typową sprężystością surowca po rozmrożeniu.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o rozmrażanie odróżniaj twardość wynikającą z temperatury (niedorozmrożenie) od opisu ogólnej podatności/zwartości tkanki. Zwracaj też uwagę na konsekwencję językową odpowiedzi: "bardzo" i "znacznie" często wskazują skrajne cechy, rzadziej pasujące do stanu prawidłowego.
