Kontrola stanu mikrobiologicznego powietrza może być prowadzona metodami pasywnymi lub aktywnymi. Odpowiedź "Sedymentacyjną." jest właściwa wtedy, gdy opis dotyczy sytuacji, w której nie zasysa się powietrza przez urządzenie, tylko umożliwia się opad cząstek biologicznych na podłoże.
Na czym polega metoda sedymentacyjna?
- Stosuje się płytkę Petriego z odpowiednim podłożem mikrobiologicznym.
- Płytkę pozostawia się otwartą przez ustalony czas ekspozycji w badanym miejscu.
- Mikroorganizmy i cząstki kurzu z powietrza opadają grawitacyjnie i osiadają na powierzchni podłoża.
- Po inkubacji liczy się wyrosłe kolonie i ocenia poziom zanieczyszczenia w sposób porównawczy (trend, strefy, porównanie przed/po działaniach higienicznych).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- "Odśrodkową." – odśrodkowanie dotyczy zwykle rozdziału składników w próbce podczas wirowania (np. zagęszczanie zawiesin). Sama kontrola powietrza tą drogą wymagałaby najpierw pobrania próbki do medium, a to nie jest typowy opis metody powietrznej.
- "Zderzeniową." – metoda zderzeniowa (impakcyjna) jest aktywna: aparat zasysa znaną objętość powietrza i uderza strumieniem w podłoże/element zbierający, co pozwala wiązać wynik z objętością.
- "Filtracyjną." – również aktywna: powietrze przepuszcza się przez filtr, na którym zatrzymują się mikroorganizmy, a następnie filtr przenosi się na podłoże lub wypłukuje. W opisie tej metody zwykle pojawia się filtr i pompa/aspirator.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w opisie jest "otwarta płytka" i "osadzanie się z powietrza", myśl o sedymentacji. Jeśli pojawia się "zasysanie/objętość powietrza/aparat", rozważ metody aktywne (zderzeniową lub filtracyjną).
