W oznaczeniu napięcia znamionowego izolacji przewodu w formacie U0/U pierwsza wartość (U0) dotyczy napięcia skutecznego między żyłą a ziemią/ekranem, a druga (U) napięcia między dwiema żyłami. Dla instalacji trójfazowej 230/400 V kluczowe jest to, że w układzie występują zarówno poziomy 230 V (faza–ziemia/neutralny), jak i 400 V (międzyfazowo).
Dlatego przy doborze przewodu nie wolno kierować się wyłącznie tym, że "w gniazdach jest 230 V". W obwodach trójfazowych realnie może pojawić się 400 V pomiędzy przewodami fazowymi, a dobór U0/U musi to uwzględniać. Dodatkowo prowadzenie w rurkach stalowych wiąże się z ryzykiem uszkodzeń mechanicznych podczas przeciągania (tarcie, ostre krawędzie), co w praktyce skłania do stosowania przewodów o wyższej wytrzymałości i typowym przeznaczeniu instalacyjnym.
Odpowiedź "450/750 V" odpowiada popularnemu standardowi przewodów instalacyjnych stosowanych w budownictwie (zapewnia odpowiedni zapas względem 230/400 V). Odpowiedź "300/300 V" jest problematyczna w kontekście instalacji trójfazowej, bo druga wartość (U) odnosi się do napięcia między żyłami, a w układzie trójfazowym mamy 400 V międzyfazowo. Odpowiedź "300/500 V""600/1000 V"
Na egzaminie warto pamiętać o dwóch krokach: (1) rozpoznaj, czy w układzie występuje napięcie międzyfazowe 400 V, (2) odnieś to do znaczenia U0/U i minimalnej dopuszczalnej wartości izolacji, a dopiero potem rozważ, czy warunki ułożenia (np. rurki stalowe) mogą uzasadniać wybór przewodu o wyższym standardzie wykonania.
