W żywieniu krów mlecznych kluczowe jest rozróżnienie masy świeżej paszy (ile waży zielonka, kiszonka, siano "na wadze") od suchej masy (SM), czyli tej części paszy, która pozostaje po usunięciu wody. Ponieważ różne pasze mają bardzo różną wilgotność (np. kiszonki i zielonka są "mokre", a siano jest "suche"), nowoczesne zalecenia i bilansowanie dawki odnoszą się przede wszystkim do kilogramów SM.
Orientacyjnie krowa mleczna jest w stanie pobrać około 3–4% swojej masy ciała w suchej masie w ciągu doby. To ujęcie pozwala porównywać dawki między gospodarstwami i paszami oraz oceniać, czy krowa ma szansę pokryć zapotrzebowanie na energię i składniki pokarmowe.
- Około 3–4% masy ciała w SM – to odpowiedź prawidłowa: odpowiada typowym możliwościom pobrania paszy (SM) przez krowę, zwłaszcza w laktacji.
- Około 1% masy ciała w SM – zaniża pobranie; przy tak małej ilości SM krowa zwykle nie pokryje potrzeb bytowych i produkcyjnych.
- Około 2% masy ciała w SM – nadal zbyt nisko dla typowej krowy mlecznej w produkcji; może pasować do sytuacji skrajnych (np. silne ograniczenie pobrania), ale nie jako zalecenie orientacyjne.
- Około 6–7% masy ciała w SM – zwykle zawyża możliwości pobrania; takie wartości są na ogół nierealne fizjologicznie i w praktyce żywieniowej.
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli w pytaniu pojawia się porównywanie dawek "w % masy ciała", sprawdź, czy chodzi o masę świeżą (np. zielonka, kiszonka) czy o suchą masę. W większości nowoczesnych ujęć dotyczących całej dawki i bilansowania – właściwa będzie sucha masa.
