W silniku prądu stałego podstawowym warunkiem wytworzenia momentu elektromagnetycznego jest współdziałanie:
- pola magnetycznego wytwarzanego w stojanie (układ biegunów i uzwojenie wzbudzenia),
- prądu w uzwojeniu twornika, doprowadzanego przez komutator i szczotki.
Jeżeli zaciski E1 i E2 na schemacie tabliczki zaciskowej odnoszą się do uzwojenia wzbudzenia, to jego rola jest zasadnicza: wytworzenie pola magnetycznego w maszynie. To pole jest "tłem" dla oddziaływania przewodników twornika, dzięki czemu powstaje siła elektrodynamiczna i moment napędowy.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie są właściwe dla podstawowego uzwojenia wzbudzenia?
- "Poprawia pracę komutatora i szczotek." – komutacja zależy m.in. od stanu komutatora, szczotek oraz od zjawisk w strefie neutralnej. W praktyce do poprawy komutacji stosuje się rozwiązania konstrukcyjne i uzwojenia pomocnicze, ale to nie jest główna funkcja uzwojenia wzbudzenia.
- "Kompensuje oddziaływanie twornika." – oddziaływanie (reakcja) twornika może zniekształcać pole pod biegunami. Do jej ograniczania służą uzwojenia kompensacyjne, umieszczane w nabiegunnikach, a nie podstawowe uzwojenie wytwarzające pole główne.
- "Zapewnia stałą wartość indukcji magnetycznej pod biegunem." – utrzymywanie "stałości" indukcji pod biegunem nie jest gwarantowane samym faktem istnienia uzwojenia wzbudzenia; indukcja zależy od prądu wzbudzenia, nasycenia magnetycznego i obciążenia. To raczej opis efektu regulacji lub kompensacji, a nie definicja podstawowej roli uzwojenia wzbudzenia.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w zadaniu pojawiają się odpowiedzi odnoszące się do komutacji lub kompensacji reakcji twornika, to zwykle dotyczą one uzwojeń pomocniczych. Funkcja "wytwarzania pola magnetycznego" jest najbardziej fundamentalna i typowa dla uzwojenia wzbudzenia.
