Format CD-Audio (CD-DA) jest zdefiniowany jako zapis nieskompresowanego dźwięku w postaci PCM o ściśle określonych parametrach. Dla CD-Audio są to: rozdzielczość (głębia) 16 bit oraz częstotliwość próbkowania 44,1 kHz. Oznacza to, że jeśli przygotowujesz materiał z myślą o authoringu/tłoczeniu płyty CD, to projekt sesji DAW albo przynajmniej parametry finalnego eksportu powinny odpowiadać tym wartościom.
Dlaczego 16 bit?
Rozdzielczość bitowa określa liczbę możliwych poziomów kwantyzacji sygnału (a w praktyce wpływa m.in. na zakres dynamiki i szum kwantyzacji). CD-Audio przewiduje 16 bit, więc plik 24-bitowy i tak musiałby zostać zredukowany do 16 bit (zwykle z użyciem ditheringu) przed zapisem na CD.
Dlaczego 44,1 kHz?
Częstotliwość próbkowania decyduje o paśmie przenoszenia możliwym do odtworzenia po konwersji cyfrowo-analogowej. W standardzie CD-Audio przyjęto 44,1 kHz, więc materiał 48 kHz wymagałby konwersji próbkowania do 44,1 kHz przed przygotowaniem płyty.
Ocena odpowiedzi:
- 16 bit/44,1 kHz – poprawne, odpowiada standardowi CD-Audio.
- 16 bit/48 kHz – błędne: 48 kHz jest częste w wideo/broadcast, ale nie jest natywnym formatem CD-DA; wymagałoby przeliczenia na 44,1 kHz.
- 24 bit/44,1 kHz – błędne: częstotliwość pasuje do CD, ale głębia 24 bit nie jest formatem CD-Audio; finalnie trzeba zejść do 16 bit.
- 24 bit/48 kHz – błędne: niezgodne zarówno głębią bitową, jak i częstotliwością próbkowania względem CD-DA.
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli w pytaniu pojawia się "płyta CD-Audio", najczęściej chodzi o "klasyczne" wartości 16 bit i 44,1 kHz. Ustawienia 24 bit i/lub 48 kHz są częstsze na etapie produkcji lub w pracy z obrazem, ale nie definiują standardu CD-Audio.
