Podczas kąpieli pacjenta w wannie najpoważniejszym i najczęstszym zagrożeniem jest poślizgnięcie oraz upadek. Mokra powierzchnia wanny i podłogi, zmniejszona sprawność chorego, zawroty głowy lub osłabienie mogą spowodować nagłą utratę równowagi. Dlatego kluczowe jest zastosowanie rozwiązań, które fizycznie zwiększają stabilność i przyczepność.
Odpowiedź "o wyposażenie wanny w uchwyty i matę antypoślizgową" jest właściwa, ponieważ:
- uchwyty dają pacjentowi punkt podparcia przy wchodzeniu, siadaniu, wstawaniu i wychodzeniu,
- mata antypoślizgowa zmniejsza ryzyko ześlizgnięcia stóp lub pośladków na gładkiej powierzchni,
- oba elementy działają bezpośrednio na najgroźniejszy mechanizm urazu, czyli utratę równowagi w warunkach wilgoci.
Pozostałe propozycje mogą poprawiać komfort i organizację, ale nie są "przede wszystkim" w kontekście bezpieczeństwa:
- "odpowiednie oświetlenie i wywietrzenie łazienki" pomaga w komforcie pracy i orientacji, jednak przy mokrych powierzchniach nie zastępuje zabezpieczeń przeciwpoślizgowych.
- "zabezpieczenie odzieży ochronnej opiekuna" dotyczy głównie ochrony opiekuna i higieny pracy, ale nie rozwiązuje kluczowego ryzyka urazu pacjenta w wannie.
- "zabezpieczenie bielizny osobistej chorego" ma znaczenie organizacyjne (sucha odzież po kąpieli), lecz nie wpływa bezpośrednio na bezpieczeństwo podczas wchodzenia i poruszania się w wannie.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać zasadę: gdy pytanie dotyczy "bezpiecznego wykonania" czynności w łazience, priorytetem są rozwiązania przeciwpoślizgowe i stabilizacja (uchwyty, mata, ewentualnie krzesełko/prysznic w innych sytuacjach). Dopiero potem dopracowuje się komfort, organizację i elementy ochrony odzieży.
