Najpierw trzeba sprowadzić dane z zadania do jednostek, w jakich podano rozpuszczalność: g substancji / 100 g H2O. Jeśli w 50 g wody ma się rozpuścić 25 g CuSO4, to po przeskalowaniu na 100 g wody otrzymujemy:
25 g / 50 g H2O = 50 g / 100 g H2O.
Oznacza to, że szukamy temperatury, przy której rozpuszczalność wynosi około 50 g/100 g H2O.
Z danych tabelarycznych wynika, że:
- przy 70°C rozpuszczalność to ok. 45 g/100 g H2O,
- przy 80°C rozpuszczalność to ok. 55 g/100 g H2O.
Wartość 50 g/100 g H2O leży między 45 a 55, czyli w przybliżeniu w połowie tego przedziału. Stosując prostą interpolację w zakresie 70–80°C, dostajemy temperaturę około 75°C. Po przeliczeniu na Kelwiny: 75°C + 273 ≈ 348 K. Wśród podanych odpowiedzi najbliższą wartością "około" jest 343 K, co odpowiada ok. 70°C.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "30°C" oraz "20°C" odpowiadają rozpuszczalności rzędu 30–32 g/100 g H2O, czyli znacznie poniżej wymaganych 50 g/100 g H2O. W takiej temperaturze część soli nie rozpuści się (lub po ochłodzeniu szybko się wytrąci).
- "313 K" to 40°C, a w tabeli dla 40°C podano ok. 30 g/100 g H2O, również za mało.
W praktyce laboratoryjnej takie zadania uczą, że przygotowując bardziej stężone roztwory soli, trzeba korzystać z danych rozpuszczalności (tabeli lub krzywej) i dobrać temperaturę tak, by uniknąć pozostania osadu lub krystalizacji po schłodzeniu.