Przy wierceniu otworu w sworzniu (czyli typowym elemencie cylindrycznym) kluczowe jest takie zamocowanie, aby detal był:
- unieruchomiony (bez możliwości obrotu pod wpływem momentu skrawania),
- stabilnie podparty (żeby nie "uciekał" na boki),
- ustawiony osiowo i powtarzalnie względem wiertła.
Dlatego poprawnym rozwiązaniem jest mocowanie w imadle maszynowym z pryzmą. Pryzma (V-blok) tworzy dwa punkty/linie podparcia dla powierzchni walcowej, co centruje sworzeń i przeciwdziała jego przetaczaniu. Imadło maszynowe dodatkowo zapewnia sztywność i możliwość pewnego docisku, a całość można bezpiecznie ustawić na stole wiertarki.
Rozwiązanie "bezpośrednio na stole wiertarki" jest niewłaściwe, ponieważ sam stół nie zapewnia ani prowadzenia, ani blokady obrotu walca; łatwo o przesunięcie lub obrót detalu oraz uszkodzenie narzędzia. "W uchwycie trójszczękowym" bywa kojarzone z mocowaniem elementów okrągłych, ale jest typowe dla tokarki i nie jest standardowym, bezpiecznym sposobem ustalania sworznia do wiercenia poprzecznego w warunkach wiertarki stołowej. "W imadle ślusarskim" zwykle nie daje takiej sztywności i precyzji ustawienia jak imadło maszynowe, a bez pryzmy walec może się obracać lub ustawiać niestabilnie.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w zadaniu pojawia się element cylindryczny i wiercenie, szukaj odpowiedzi zawierającej pryzmę/V-blok albo inne rozwiązanie, które eliminuje możliwość przetaczania i obrotu.
