Warunek "dokładnie 3 dyski" jest kluczowy, bo część poziomów RAID jest po prostu niewykonalna przy tak małej liczbie nośników. Pytanie dotyczy "największego bezpieczeństwa danych" w rozumieniu odporności na awarię dysku (redundancji), a nie samej wydajności.
RAID 5 działa jako paskowanie danych z parzystością rozproszoną. Wymaga co najmniej 3 dysków, a przy awarii jednego dysku macierz nadal pracuje, a dane mogą zostać odtworzone po wymianie dysku (proces odbudowy). Dlatego przy trzech dyskach RAID 5 zapewnia redundancję i jest poprawną odpowiedzią.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne w tym scenariuszu:
- RAID 6 – wykorzystuje podwójną parzystość i jest odporny na awarię dwóch dysków, ale wymaga większej minimalnej liczby dysków niż 3. Przy dokładnie 3 dyskach nie spełnia warunku zadania.
- RAID 10 – łączy lustrzanie i paskowanie. Żeby utworzyć co najmniej jedną parę lustrzaną i mieć z czego robić striping, potrzebuje więcej niż 3 dysków (typowo minimum 4). Z trzema dyskami nie da się go poprawnie zestawić.
- RAID 50 – to macierz zagnieżdżona (RAID 5 połączony paskowaniem). Wymaga kilku grup RAID 5, więc minimalnie potrzebuje znacznie więcej dysków niż 3. Zatem jest niewykonalna w podanym ograniczeniu.
W praktyce przy małej liczbie zatok wybór poziomu RAID zaczyna się od sprawdzenia minimalnych wymagań, a dopiero potem porównuje się odporność na awarie i pojemność użytkową. To typowy punkt kontrolny na egzaminie: nie mylić "bardziej bezpieczne w teorii" z "możliwe do zbudowania" w danym sprzęcie.
