W RAID kluczowe jest rozróżnienie sposobu organizacji danych (jak są zapisywane na dyskach) oraz tego, co widzi system jako wolumen/dysk logiczny.
Odpowiedź "RAID 0" jest poprawna, ponieważ RAID 0 realizuje striping (paskowanie): dane są dzielone na bloki i zapisywane naprzemiennie na kilku dyskach. Z punktu widzenia systemu operacyjnego lub kontrolera powstaje jeden dysk logiczny o pojemności będącej sumą pojemności dysków składowych (w praktyce ograniczoną przez najmniejszy dysk). Zyskuje się zwykle wydajność odczytu/zapisu, ale nie ma żadnej redundancji – awaria jednego dysku oznacza utratę całego wolumenu.
Odpowiedź "RAID 1" jest niepoprawna, bo RAID 1 to mirroring (lustrzanie): dane są kopiowane na drugi dysk. System może również prezentować jeden wolumen, ale nie wynika to z "przestrzeni wszystkich dysków jako jednej pojemności", tylko z przechowywania tych samych danych na wielu dyskach. Pojemność użytkowa nie jest sumą, lecz odpowiada pojemności jednego dysku (lub najmniejszego w zestawie).
Odpowiedź "RAID 5" jest niepoprawna, ponieważ RAID 5 łączy dyski z rozproszoną parzystością, zapewniając tolerancję awarii jednego dysku. Choć także tworzy wolumen logiczny, przestrzeń nie jest "przestrzenią wszystkich dysków" wprost, bo część jest zużywana na informację parzystości (narzut). To inny mechanizm niż proste zsumowanie przestrzeni w RAID 0.
Odpowiedź "RAID 2" jest niepoprawna w kontekście typowych wdrożeń: to historyczny/niszowy poziom oparty o kody korekcyjne, rzadko spotykany w praktyce egzaminacyjnej i administracyjnej. Nie jest standardową odpowiedzią na pytanie o podstawowe poziomy RAID stosowane do prezentacji jednej przestrzeni logicznej.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu akcent pada na "jedna przestrzeń logiczna" oraz brak wzmianki o kopii/parzystości, najczęściej chodzi o RAID 0 (wydajność i suma pojemności kosztem bezpieczeństwa).
