Agogika jest elementem dzieła muzycznego związanym z tempem w wykonaniu, czyli z tym, jak tempo może być kształtowane w czasie dla uzyskania ekspresji. W praktyce dotyczy m.in. świadomych przyspieszeń i zwolnień w obrębie fraz, odcinków lub kulminacji. Dlatego odpowiedź "tempo utworu." jest właściwa w sensie: agogika opisuje sferę tempa (jego prowadzenie i zmiany).
Odpowiedź "głośność utworu." jest niepoprawna, bo głośność w ujęciu muzycznym wiąże się z dynamiką (np. piano, forte oraz zmiany typu crescendo). To inny parametr niż tempo.
Odpowiedź "współbrzmienie dźwięków w utworze." odnosi się do harmonii, czyli do relacji między wysokościami dźwięków i akordów. Harmonia opisuje "co brzmi razem", a nie "jak zmienia się tempo".
Odpowiedź "długość trwania dźwięków w utworze." dotyczy warstwy rytmicznej (wartości nut, podziałów, metrum) i organizacji czasu na poziomie zapisu. Choć rytm także wiąże się z czasem, nie jest to to samo co agogika, która opisuje ekspresyjne prowadzenie tempa.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawiają się pojęcia "głośność", "współbrzmienie" i "długość dźwięków", łatwo przyporządkować je do dynamiki, harmonii i rytmu. Agogika pozostaje wtedy w obszarze tempa i jego zmian.
