Artykulacja to element wykonawczy określający jak dźwięk jest wydobywany i łączony z innymi dźwiękami. W praktyce obejmuje m.in. legato i staccato, sposób ataku (miękki/twardy), akcentowanie czy skracanie wartości. To właśnie odpowiada na pytanie o "sposób wydobycia dźwięku".
Dynamika dotyczy przede wszystkim poziomu natężenia dźwięku w sensie muzycznym (cicho–głośno, narastanie i opadanie głośności). Można mieć tę samą artykulację przy różnej dynamice, więc nie opisuje ona techniki wydobycia dźwięku, tylko jego "siłę".
Agogika odnosi się do zmian tempa i jego kształtowania w czasie (np. przyspieszanie, zwalnianie, rubato). To parametr "kiedy" i "jak szybko" przebiega muzyka, a nie "jak" powstaje pojedynczy dźwięk.
Kolorystyka (barwa brzmienia) opisuje cechę jakościową dźwięku związaną z widmem, instrumentacją i sposobem brzmienia, ale nie jest pojęciem zastępującym artykulację. Barwa może się zmieniać przy tej samej artykulacji (np. przez inny instrument lub inne ustawienie), dlatego nie jest najlepszą odpowiedzią na pytanie o sposób wydobycia.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy "sposobu grania/śpiewu" (łączność dźwięków, atak, akcent), szukaj pojęć z obszaru artykulacji; jeśli dotyczy "głośniej/ciszej" – dynamiki; a jeśli "szybciej/wolniej" – agogiki.
