KWALIFIKACJA SPO4 - TEST WIEDZY NR 3

PYTANIE NR 33.
Analizator Deficyt
A Dziecko ma trudności z rozpoznawaniem kształtów i kolorów.
B Dziecko ma trudności z rozpoznawaniem dźwięków.
C Dziecko ma trudności z koordynacją ruchów.
D Dziecko ma trudności z odróżnianiem smaków.
Dopasuj odpowiedni analizator do opisanego deficytu: "Dziecko ma trudności z rozpoznawaniem kształtów i kolorów."
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Trudności z rozpoznawaniem kształtów i kolorów dotyczą przede wszystkim analizatora wzrokowego, bo to wzrok odpowiada za odbiór i różnicowanie barw oraz form. W tabeli opis ten jest przypisany do Analizatora A, dlatego ta odpowiedź jest prawidłowa.

Pełne wyjaśnienie:

Opis: "Dziecko ma trudności z rozpoznawaniem kształtów i kolorów" odnosi się do przetwarzania bodźców wzrokowych, czyli do funkcjonowania analizatora wzrokowego. To właśnie wzrok pozwala dziecku odróżniać barwy, zauważać kontury, porównywać wielkości i identyfikować kształty (np. koło vs kwadrat).

W przedstawionej tabeli ten deficyt jest przypisany do Analizatora A, dlatego odpowiedź "Analizator A" jest zgodna z materiałem w zadaniu.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?

  • Analizator B – dotyczy trudności z rozpoznawaniem dźwięków, czyli sfery słuchowej. Problemy słuchowe mogą objawiać się np. kłopotem z rozróżnianiem głosek, reagowaniem na polecenia czy lokalizacją źródła dźwięku, ale nie tłumaczą trudności z kolorami i kształtami.
  • Analizator C – opisuje trudności z koordynacją ruchów, czyli obszar motoryki (planowanie i kontrola ruchu). Dziecko może mieć problem z równowagą, precyzją dłoni czy wykonywaniem sekwencji ruchów, jednak sam opis nie wskazuje na ruch, tylko na percepcję wzrokową.
  • Analizator D – dotyczy odróżniania smaków, czyli zmysłu smaku. Trudności w tej sferze ujawniają się podczas jedzenia (np. niechęć do określonych smaków, słaba reakcja na różnice smakowe), a nie przy zadaniach wymagających rozpoznawania barw i form.

Wskazówka egzaminacyjna: w opisach deficytów szukaj słów-kluczy: "kolor/kształt" → wzrok, "dźwięk" → słuch, "smak" → smak, "koordynacja/ruch" → motoryka. To ułatwia szybkie, ale poprawne dopasowanie.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Analizator wzrokowy to układ odpowiedzialny za odbiór i przetwarzanie bodźców wzrokowych. Dzięki niemu dziecko rozpoznaje kolory, kształty, wielkości i położenie przedmiotów. Trudności w tej sferze widać np. przy układankach, sortowaniu i rysowaniu.
Trudności wzrokowe dotyczą barw, kształtów, układania elementów, wyszukiwania różnic i orientacji na obrazku. Trudności słuchowe częściej ujawniają się w rozumieniu poleceń, rozróżnianiu dźwięków i reagowaniu na wołanie. Najlepiej opisywać konkretne sytuacje i zachowania.
Kolory i kształty to cechy bodźców wzrokowych. Koordynacja ruchów dotyczy wykonania czynności (ręka, postawa, równowaga), a nie rozpoznania cechy obiektu. Dziecko może mieć sprawne ruchy, a mimo to mylić kształty, jeśli problem leży w percepcji.
Pomagają proste ćwiczenia: sortowanie klocków według koloru, dopasowywanie figur do otworów, układanki z kilkoma elementami, memory obrazkowe, wskazywanie "znajdź czerwone", rysowanie po śladzie. Ważne są krótkie serie i stopniowanie trudności.
Niepokój budzi utrzymywanie się problemu mimo ćwiczeń, brak postępów w czasie, unikanie zadań wzrokowych, częste mylenie podstawowych barw lub kształtów oraz to, że trudności wpływają na codzienne funkcjonowanie. Wtedy warto udokumentować obserwacje i zasugerować konsultację specjalistyczną.
Deficyt analizatora słuchowego oznacza trudności w rozpoznawaniu i różnicowaniu dźwięków. Może to dotyczyć dźwięków mowy, natężenia, rytmu lub lokalizacji źródła dźwięku. W praktyce dziecko może często prosić o powtórzenie, mylić podobne dźwięki lub wolniej reagować na polecenia.
Nie zawsze. Wybiórczość jedzeniowa może wynikać z nawyków, emocji lub doświadczeń, a nie z samego smaku. Trudności w odróżnianiu smaków częściej oznaczają słabą reakcję na różnice (np. słodkie vs słone) lub nietypowe preferencje sensoryczne. Obserwuj wzorce i kontekst, nie pojedynczy epizod.
Opisuj konkrety: co było zadaniem (np. dopasowanie figur), jak dziecko działało (myliło kolory, zgadywało, szybko się zniechęcało), jak często błąd występował i w jakich warunkach. Dodaj przykłady oraz informację, czy pomoc dorosłego poprawiała wynik.
Pojęcie analizatora porządkuje wiedzę o zmysłach i funkcjach, które opiekunka obserwuje na co dzień. Dzięki temu łatwiej powiązać zachowanie dziecka z obszarem rozwoju (wzrok, słuch, smak, motoryka) i dobrać adekwatne aktywności wspierające oraz trafniej przekazać informację rodzicom/specjalistom.
Najczęściej myli się słowa-klucze (np. "rozpoznawanie" bez doprecyzowania, czego dotyczy), nie odróżnia percepcji od wykonania ruchu oraz wybiera odpowiedź na podstawie skojarzenia z własnym doświadczeniem zamiast z treści opisu. Pomaga metoda: podkreśl w zdaniu cechę bodźca (kolor, dźwięk, smak, ruch).
info

Statystycznie 70% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnio łatwe

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że trudności z rozpoznawaniem kształtów i kolorów dotyczą przede wszystkim analizatora wzrokowego, bo to wzrok odpowiada za odbiór i różnicowanie barw oraz form.

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne o rozwoju percepcji i motoryki dziecka (psychologia rozwojowa)
  • Podstawy integracji sensorycznej dla opiekunów i nauczycieli
  • Karty obserwacji rozwoju dziecka i przykłady ćwiczeń wspierających percepcję wzrokową

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego