W schemacie blokowym urządzenia elektronicznego nazwy bloków zwykle odpowiadają ich podstawowej funkcji w torze sygnałowym. Jeżeli z opisu wynika, że dany blok ma zadanie wzmacniać sygnał (czyli zwiększać jego poziom), najbardziej typową i poprawną nazwą takiego bloku jest wzmacniacz.
Wzmacniacz może realizować różne rodzaje wzmocnienia (np. napięciowe, prądowe lub mocy), ale wspólną ideą jest to, że na wyjściu otrzymujemy sygnał o większej amplitudzie/poziomie niż na wejściu, przy zachowaniu (w przybliżeniu) kształtu i informacji przenoszonej przez sygnał w paśmie pracy.
Pozostałe odpowiedzi dotyczą innych funkcji:
- Oscylator jest blokiem, który typowo generuje przebieg (np. sinus, prostokąt) bez konieczności podawania sygnału użytecznego na wejście. Może stanowić źródło nośnej lub zegara, ale jego kluczową rolą nie jest wzmacnianie sygnału wejściowego.
- Modulator służy do nakładania informacji na sygnał nośny (zmiany amplitudy/częstotliwości/fazy lub innej cechy), aby ułatwić transmisję. Zmiana poziomu sygnału może wystąpić ubocznie, ale nie jest to definicyjna funkcja modulacji.
- Demodulator wykonuje proces odwrotny do modulacji: wydobywa sygnał informacyjny z przebiegu zmodulowanego. Jego celem jest detekcja/odzysk informacji, a nie zwiększanie poziomu sygnału jako takiego.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać prostą mapę toru: generator (oscylator) tworzy nośną/zegar, modulator koduje informację do transmisji, demodulator ją odzyskuje, a wzmacniacz podnosi poziom sygnału tam, gdzie jest to potrzebne (np. przed kolejnym stopniem, w torze audio, w torze RF).
