W opisanej sytuacji podopieczna ma dwa kluczowe problemy: ryzyko upadku związane z zaburzeniami równowagi oraz obniżony nastrój i izolację społeczną, bo nie wychodzi z domu. Działanie asystenta powinno więc łączyć bezpieczeństwo poruszania się z realnym umożliwieniem wyjść, które są warunkiem odbudowy kontaktów społecznych.
Odpowiedź "zaproponować zakup balkonika, asystować podopiecznej podczas wyjść z domu" jest trafna, bo balkonik (jako stabilne wsparcie) może ułatwiać utrzymanie równowagi w czasie chodzenia, a obecność asystenta daje asekurację, wsparcie emocjonalne i organizacyjne (np. spokojne tempo, przerwy, dobór bezpiecznej trasy). To bezpośrednio odpowiada na przyczynę smutku – brak kontaktów – i jednocześnie zmniejsza barierę wyjścia, czyli lęk o bezpieczeństwo.
Propozycja "asystować podopiecznej w czasie poruszania się po mieszkaniu, organizować wycieczki" jest mniej adekwatna, bo aktywizacja poprzez "wycieczki" jest na tym etapie zbyt daleka od realnych możliwości osoby, która w ogóle nie opuszcza mieszkania. Wsparcie wyłącznie w domu nie rozwiązuje problemu izolacji społecznej.
Opcja "zaproponować zakup ręcznego wózka inwalidzkiego, pomagać w robieniu zakupów" może być przedwczesna: wózek nie jest automatycznie najlepszym wyborem przy zaburzeniach równowagi, bo może ograniczać samodzielne chodzenie, a dodatkowo wymaga sprawności kończyn górnych i odpowiednich warunków mieszkaniowych. Sama pomoc w zakupach nie buduje kontaktów społecznych podopiecznej tak skutecznie jak bezpieczne wspólne wyjścia.
Odpowiedź "zaproponować udział w zajęciach w środowiskowym domu samopomocy, zaproponować zakup kul łokciowych" zawiera element aktywizacji, ale kule łokciowe zwykle wymagają lepszej koordynacji i równowagi niż stabilniejszy balkonik, więc mogą nie być najlepsze przy opisanych trudnościach. Dodatkowo udział w zajęciach poza domem i tak wymaga bezpiecznego sposobu wyjścia – dlatego priorytetem jest wsparcie mobilności i asekuracja.
Na egzaminie warto myśleć zasadą: najpierw bezpieczeństwo i usunięcie bariery (wyjście z domu), potem aktywizacja. Działanie powinno być wykonalne "tu i teraz" oraz dopasowane do ograniczeń funkcjonalnych.
