W analizie ścieków często stosuje się praktyczny podział metod oznaczeń na: fizyczne, chemiczne i biologiczne. Metody fizyczne opisują cechy próbki możliwe do określenia bez prowadzenia reakcji chemicznej jako istoty oznaczenia – zwykle są to pomiary optyczne, sensoryczne lub inne pomiary właściwości fizycznych.
"Mętność i zapach." to zestaw wskaźników typowo przypisywany do metod fizycznych. Mętność oznacza się metodami optycznymi (pomiar zmętnienia/nefelometryczny), a zapach ocenia się metodą sensoryczną (organoleptyczną), opartą na percepcji zapachu w próbkach lub rozcieńczeniach.
"BZT i ChZT." nie są metodami fizycznymi. BZT (biochemiczne zapotrzebowanie tlenu) wynika z procesu biologicznego prowadzonego w kontrolowanych warunkach, więc jest wskaźnikiem/oznaczeniem biologicznym. ChZT (chemiczne zapotrzebowanie tlenu) opiera się na chemicznym utlenianiu związków w próbce, więc klasyfikuje się je jako oznaczenie chemiczne.
"Odczyn pH." w praktyce laboratoryjnej mierzy się najczęściej metodą elektrometryczną (pH-metrem z elektrodą). Jest to pomiar instrumentalny, zwykle opisywany jako metoda fizykochemiczna/elektrochemiczna, a nie klasyczna "metoda fizyczna" w rozumieniu wskaźników takich jak mętność czy zapach.
"Tlen rozpuszczony." oznacza się m.in. sondami elektrochemicznymi lub optycznymi; w klasyfikacjach dydaktycznych również częściej trafia do metod fizykochemicznych/instrumentalnych niż do prostych wskaźników fizycznych.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawiają się BZT/ChZT, zwykle oznaczają one odpowiednio "biologiczne" i "chemiczne", więc nie pasują do grupy metod fizycznych.
