W lekach pozajelitowych kluczowe jest wykrywanie endotoksyn bakteryjnych (lipopolisacharydów bakterii Gram-ujemnych), ponieważ mogą one wywoływać reakcje gorączkowe i wstrząsowe nawet wtedy, gdy preparat spełnia wymagania jałowości. Dlatego do oceny endotoksyn stosuje się metodę opartą na lizacie amebocytów skrzypłocza (reakcja kaskady krzepnięcia w obecności endotoksyn), która pozwala wykrywać bardzo małe ilości tych substancji.
Odpowiedź "z użyciem lizatu amebocytów skrzypłocza" jest właściwa, bo odnosi się bezpośrednio do standardowego testu stosowanego do oznaczania endotoksyn w produktach parenteralnych.
Pozostałe propozycje dotyczą innych badań:
- "zużyciem sączków membranowych" (filtracja membranowa) to technika wychwytywania drobnoustrojów z większej objętości próbki i przenoszenia ich na podłoża; jest typowa dla badań mikrobiologicznych (np. oceny jałowości lub obciążenia mikrobiologicznego), a nie specyficznie dla endotoksyn.
- "posiewu na podłożu tioglikolanowym" jest elementem badania jałowości (wykrywa żywe mikroorganizmy zdolne do wzrostu), natomiast endotoksyny mogą być obecne także po zniszczeniu bakterii i nie muszą dawać wzrostu w posiewie.
- "hodowli komórek wskaźnikowych" nie jest typową, rutynową metodą kontroli endotoksyn w aptecznej/produkcyjnej kontroli jakości preparatów pozajelitowych; takie podejście kojarzy się raczej z testami biologicznymi lub toksykologicznymi w innych zastosowaniach.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj rozdział "endotoksyny" jako test specyficzny, a "tioglikolan" jako skojarzenie z jałowością. To pomaga szybko rozdzielić badania toksyn bakteryjnych od badań obecności żywych drobnoustrojów.
