W żwaczu przeżuwaczy żyje bardzo bogata mikroflora (bakterie, pierwotniaki, grzyby), której podstawową rolą jest fermentacja składników paszy oraz wytwarzanie produktów wykorzystywanych później przez zwierzę. Dlatego prawidłowe odpowiedzi w tego typu zadaniach zwykle dotyczą procesów: fermentacyjnych, przemian azotu oraz syntez związków biologicznie czynnych.
Odpowiedź "zobojętniania treści żołądka" wskazuje na czynność polegającą na neutralizacji (buforowaniu) treści. W praktyce stabilizacja środowiska w przedżołądkach jest kojarzona przede wszystkim z mechanizmami gospodarza (np. dopływem śliny i jej właściwościami buforującymi) oraz z równowagą między powstawaniem a wchłanianiem produktów fermentacji. Nie opisuje się jej jako typowej, bezpośredniej "zdolności" bakterii żwacza w sensie funkcji, którą one wykonują jako główną rolę.
Pozostałe trzy odpowiedzi opisują zjawiska charakterystyczne dla mikroorganizmów żwacza:
- "wykorzystania azotu ze związków azotowych niebiałkowych" – mikroorganizmy mogą budować własne białko (białko mikrobiologiczne) wykorzystując prostsze formy azotu z dawki, o ile mają energię z fermentacji.
- "syntetyzowania witamin B i K" – część witamin jest syntetyzowana przez mikroflorę, co zmniejsza zależność od ich podaży w paszy.
- "rozkładu glukozy w procesie fermentacji do kwasu octowego" – fermentacja węglowodanów prowadzi do powstawania lotnych kwasów tłuszczowych, w tym kwasu octowego, ważnego energetycznie.
Na egzaminie warto pamiętać: gdy w odpowiedziach pojawiają się fermentacja, witaminy B/K i wykorzystanie NPN, są to typowe "funkcje żwacza". Elementy dotyczące neutralizacji/odkwaszania częściej wiążą się z fizjologią zwierzęcia i zarządzaniem dawką (włókno, bufory), a nie z "umiejętnością" samych bakterii.
